Rozenoorlogen en Boerenopstanden/Heersende klasse toen en nu

Wednesday 19 August 2015 19:41 | Astrid Essed | 1993 keer bekeken | 0 reacties | 0 x aanbevolen

 ROZENOORLOGEN EN BOERENOPSTANDEN/ADEL TEGEN ADEL/ADEL

TEGEN HET VOLK/HEERSENDE KLASSE TOEN EN NU
MATTHIJS VAN DE SANDE/GOEDE MAATSCHAPPIJANALYSE/
ONZUIVERE HISTORIE INTERPRETRATIE
ZIE OOK

ARTIKEL M VAN DE SANDE, DOOR MIJ BECOMMENTARIEERD




HEERSENDE KLASSE EN HET VOLK/TEGENSTELLINGEN
EN STRATEGIEEEN
Matthijs van de Sande, huiscolumnist van de antiracistische website
''Doorbraak'', die doorgaans goede en strijdbare stukken schrijft [1], kan zich
beter niet op het pad der geschiedenis begeven..
Maatschappijkritiek, van deze tijd, lijkt hem beter op het lijf geschreven.
Ik doel hier op een overigens interessant stuk, dat hij in juni van dit
jaar heeft geschreven:
''Zijn ze eigenlijk nog wel bang genoeg?'' [2]
In dit opmerkelijke stuk behandelt van de Sande de natuurlijke belangentegenstellingen tussen de heersende klasse door de eeuwen heen [vanaf
de Middeleeuwen tot heden].
Daarbij gaat hij in op de twee in alle mogelijke varianten door de heersende klasse toegepaste strategieeen om de macht te behouden,repressie en welwillendheid,
waarvan de laatste dient om zich niet al te zeer gehaat te maken bij
de bevolking.
Hij noemt in dit verband de filosoof en staatsman
Macchiavelli [3], die in zijn opus ''Il Principe'' stelt, dat de beste
strategie van de heersende klasse is, zich geliefd, en niet gehaat
te maken bij het volk.
Daarna reist van de Sande in snel tempo door de geschiedenis
heen en maakt zich er zorgen over, dat in de huidige tijd de machthebbers
zelfs de schijn van ''zich geliefd te willen maken'', laten varen en er nog mee
lijken weg te komen ook, met
de Nederlandse politiek en het Amsterdamse Universiteits
bestuur als voorbeeld. [4]
Samengevat:
Niet meer bang zijn voor de volkswoede.
En dat moet de heersende klasse maar beter wel zijn, in het
belang van de strijd van het volk.
Hij eindigt zijn stuk als volgt:
''Natuurlijk moeten we uiteindelijk af van iedere kloof tussen arm en rijk – ieder klasseverschil tussen volk en heerser. Maar tot die tijd is het in ieder geval in ons aller belang dat de elite nog wat van ons te vrezen heeft. Nog nooit volgde politieke vooruitgang puur en alleen op een appél aan de bestuurlijke of economische bovenklasse. Ook dat is overigens een mythe uit de geschiedenisboekjes: niet fatsoen of empathie, maar angst om alles te verliezen is wat doorgaans die elite aanzet tot verandering.

En dat is precies waar we de Mark Ruttes, Diederik Samsoms, en Dymph van den Booms onder ons nog wel eens aan mogen helpen herinneren. Vroeg of laat bereiken we een punt waarop het genoeg is geweest.

En dan komt, op een goede nacht, het gepeupel met rieken en fakkels aan de kasteelpoort rammelen.'' [5]

Op zich kan ik zijn betoog wel ondersteunen, wat betreft de natuurlijke

belangentegenstellingen, de door de heersende klasse toegepaste

strategieeen om aan de macht te blijven en de dynamiek van de

strijd, die gevaar loopt, als de heersende klasse te gemakkelijk

en zonder klaarblijkelijk verzet, onderdrukkende maatregelen kan

doorvoeren.

Van de Sande noemt als voorbeeld een door Rutte en Samsom

voorgestane belastingmaatregel [6] en het regentengedrag van 

het Amsterdamse Universiteitsbestuur. [7]

ANACHRONISMEN EN ONZUIVERE HISTORISCHE

BENADERING

Echter erger ik mij eraan, dat van de Sande door

de eeuwen heenstapt alsof alle ''heersende klassen'',

vanaf de Middeleeuwse koningen/adel tot en met

Rutte en Samsom, zonder meer over een kam

te scheren zijn, waarbij hij ook nog uitgaat

van de onjuiste opvatting, dat de adel ''doorgaans meer

te vrezen had van de eigen horigen dan van hun klassegenoten'' [8]

ADEL VERSUS HORIGEN/ADEL VERSUS ADEL

Van de Sande begint zijn stuk met de volgende opmerking:

Ik citeer:

''Torens, kantelen en een slotgracht. Dat is, zo wordt de hedendaagse kasteelbezoeker verteld, hoe een ‘heer’ zich vroeger beschermde tegen rivaliserende edellieden. Helemaal correct is dat verhaal natuurlijk niet: de feodale adel had doorgaans meer te vrezen van de eigen horigen dan van hun klassegenoten.'' [9]

Hoewel er natuurlijk, door de eeuwen heen, een fundamentele

belangentegenstelling is geweest tussen de ''heersende klasse''

[In het Middeleeuwse: koning, adel en met veel macht voor de Kerk]

en de onderliggers [boeren, horigen, etc], is het historisch

gezien  onjuist om zonder meer te stellen, dat de adel ''doorgaans''

meer te vrezen had van

de onderliggers dan van zijn klassegenoten.

Want deze kort door de bocht stelling van van de Sande stapt

met zevenmijlslaarsen heen over de machtstegenstellingen tussen

de koning en adel enerzijds en de rivaliteit tussen de edellieden anderszijds.

KONING EN ADEL/NATUURLIJKE BONDGENOTEN
EN RIVALISERENDE KRACHTEN
De relatie tussende Middeleeuwse  koning en de adel, gekoppeld aan het
leenstelsel, is altijd dualistisch geweest.
Enerzijds 'hadden ze elkaar nodig'', anderszijds was er een voortdurende
machtsstrijd, die ook wel kan worden uitgedrukt als de strijd tussen
centralisatie [macht stevig in handen van de soeverein, ander woord
voor koning] en decentralisatie [grotere invloed voor de adel] [10]
Het ontstaan van de adel in Europa was gebaseerd op het vroeg
Middeleeuwse leenstelsel [feodalisme] [11], waarbij de koning, meestal
in ruil voor militaire steun, de ''vooraanstaanden'' land in leen gaf,
in ruil dus voor militaire steun en adviserend bestuur.
De zogenaamde ''raad en daad'' functie.
De koning was dan leenheer, de landontvanger ''leenman''
Hieruit ontwikkelde de adel zich, aangezien  door
allerhande politieke en soms persoonlijke omstandigheden [een
zwakke koning met weinig gezag], het land niet meer automatisch
werd ''teruggegeven'' aan de koning [na de dood of soms
tijdens het leven van de ''leenman''], maar gaandeweg ''erfelijk''
werd. [12]
Dat proces vond plaats ergens aan het eind van de vroege
Middeleeuwen, maar verschilde van land tot land en streek
tot streek. [13]
Het is niet zo moeilijk, voor te stellen, dat uit deze
ingewikkelde relatie tussen koning en adel, die elkaar enerzijds
''nodig hadden'', anderszijds, een dans om de macht maakten,
allerhande conflicten, oorlogen etc voortkwamen.
Ingewikkelder nog werd het, toen koning en adel aan elkaar
verwant raakten en er hevige [burger] oorlogen om de troon
uitbraken.
Daarover later.
Maar hoe dan ook, de heersende klasse had dus niet altijd
en automatisch meer te vrezen van de onderliggers [horigen etc]
dan van elkaar of hun soeverein, de koning.
STRIJD OM DE KROON
ADEL TEGEN DE KONING/ADEL TEGEN ADEL
ROZENOORLOGEN/NADER UITGELEGD
Een voorbeeld [maar er zijn zovele] waaruit blijkt, dat de adel
soms zijn eigen ergste vijand was, zijn de Rozenoorlogen, die
in Engeland gewoed hebben tussen 1455 en 1485 en die
allerhande oorzaken hadden. 
Zie voor meer informatie, noot 14.
Het was, in feite, een dynastieke strijd om de Engelse troon,
waarbij de oud Engelse adel zichzelf vrijwel geheel heeft uitgeroeid,
broeder tegenover broeder kwam te staan en het het einde was
van het Koningshuis Plantagenet, dat drie eeuwen de scepter
over Engeland gezwaaid had.[15]
Het was een strijd tussen twee takken van het Huis Plantagenet,
de Lancasters en de Yorks.
De Lancasters stamden af van de derde zoon van koning Edward III,
de Yorks van de tweede en de vierde zoon, waarbij zij hun
recht op de troon [want daar ging het tenslotte om] uiteraard
ontleenden aan die tweede zoon.
Hierop kom ik uitgebreid terug.
Natuurlijk was het gecompliceerder dan hier gezegd, er waren
een groot aantal sociaal, politiek en economische oorzaken [16],
die de directe aanleiding vormden tot het uitbreken van de strijd,
maar hier richt ik mij op de bron, de dynastieke twisten.
Dit Huis Plantagenet [met als beroemd/beruchte koningen
Richard Leeuwenhart, Jan Zonder Land, Eduard III, die de
Honderdjarige Oorlog tegen Frankrijk begon, waarin Jeanne
d'Arc zich onderscheidde etc] [17] maakte plaats voor het
Huis Tudor [waarvan Hendrik VIII en zijn dochter Elisabeth I
de bekendst/beruchtste monarchen zijn] [18]
EEN DUIK IN DE FAMILIEGESCHIEDENIS VAN DE 
PLANTAGENETS
LET OP:
Probleem was, feitelijk,
dat Edward III [de koning van de Honderdjarige Oorlog
tegen Frankrijk] zoveel zoons had, met hun nakomelingen
en hun erchte/vermeende rechten op de troon:
Toen Edward III overleed, werd hij opgevolgd door zijn
kleinzoon, Richard II, die de zoon was van zijn oudste zoon,
De Zwarte Prins.[19]
Zijn regeerperiode was grotendeels bepaald door twisten
met de adel, in het byzonder met zijn neef, Henry of Bolingbroke
[zoon van de derde zoon van Edward III, Jan van Gent] [20]
Probleem was echter, dat Edward III een tweede [jong gestorven] zoon had, Lionel
van Antwerpen, die geen
zoon, maar een dochter had, Philippa Plantagenet.
[Goed opletten....]
Richard II, die kinderloos was, benoemde nu de zoon van zijn nicht Philippa
 Plantagenet, Roger Mortimer genaamd, tot diens erfgenaam.
Hiermee was deze de zogenaamde ''heir presumptive.'' , dus
een geldend erfrecht, altijd bij ontbreken van degene, die onvoorwaardelijk
recht op de troon had, de zoon van Richard II [ koning [Richard II was kinderloos],
de zogenaamde ''heir apparent'' [21]
Maar goed, Roger Mortimers benoeming tot erfgenaam van Richard II
wettig en rechtmatig, omdat hij de kleinzoon was van de tweede zoon [Lionel van Antwerpen] en hij het erfrecht kreeg
via zijn moeder, aangezien Engeland geen Salische wetten kende
[het uitsluiten van vrouwelijke erfgenamen] [22]
Willen nu de historische omstandigheden, dat neef Henry Bolingbroke
de heerschappij van neef Richard II omverwierp en in zijn
plaats koning werd, met voorbijgaan aan de rechtmatige
erfgenaam, Edmund Mortimer, zoon van de inmiddels overleden
Roger Mortimer, die zoals al geschreven, door Richard II was benoemd
tot erfgenaam van de kroon [wat nu dus overging als recht op zijn zoon,
Edmund] [23]
Is het nog te volgen?
Usurpatie van Henry of Bolingbroke dus, die als koning
Henry IV de geschiedenis is ingegaan [zijn afgezette neef
Richard II werd waarschijnlijk in gevangenschap gedood of
doodgehongerd.....] [24]
Hiermee was een tak van het Huis Plantagenet, de Lancasters
[genoemd naar de vader van Henry IV, Jan van Gent, hertog'van Lancaster]
aan de macht gekomen.
Nu hoefde dit nog niet te leiden tot een
adellijke burgeroorlog, omdat Henry IV
nagenoeg weinig te vrezen had van de zoon van vorige erfgenaam Roger
Mortimer,
Edmund Mortimer, die bij Henry's troonsbestijging acht jaar was
en zich ook voor de rest van zijn leven buiten dynastieke twisten
zou houden.
Het ''prestige'' van het Huis van Lancaster werd bovendien
bestendigd door de opvolger van Henry IV, zijn militair buitengewoon succesvolle zoon, Henry V,
de overwinnaar van de slag bij Azincourt tijdens de Honderdjarige Oorlog.[25]
Maar toen kwam er een kink in de kabel:
Henry V overleed plotseling en werd opgevolgd door zijn zoon Henry VI, een buitengewoon
zachtmoedige en vrome man met een afkeer van oorlog, waardoor
hij nu niet bepaald geschikt was als een Middeleeuwse vorst. 
Tot overmaat van ramp bleek hij ook psychische problemen
te hebben, waardoor hij periodes lang niet in staat was
om te regeren en de edelen met elkaar streden om de macht.[26]
In een dergelijk machtsvacuum treden vaak troonpretendenten
naar voren [het huwelijk van Henry VI was de eerste jaren
kinderloos]
In dit geval Richard, de hertog van York, die een
kleinzoon was van de eerder genoemde Roger Mortimer
[erfgenaam van Richard II] via zijn moeders kant [Anne
Mortimer, de dochter  van Roger Mortimer en
de zuster van de eerder genoemde Edmund Mortimer,
die kinderloos bleef, waardoor neef York al zijn
bezittingen erfde, ook zijn claim op de troon] [27]
Overigens stamde York ook van vaderskant af van Edward III:
Zijn grootvader [van vaderskant], was Edmund of Langley,
hertog van York en de vierde zoon van Edward III. [28]
Maar zijn grotere claim op de troon ontleende hij van zijn
moederskant. [29]

DUS:

Feitelijk had York dus reeds een groter recht had op
de troon dan Henry VI zelf, die afstamde van de derde zoon
van Edward III, terwijl York van de tweede zoon afstamde.
Dit bracht York in botsing met de vrouw van Henry VI,
Margareta van Anjou, die in tegenstelling tot haar
man een lady of power was.
De strijd tussen hen brak pas goed uit, toen zij alsnog
in 1453 een zoon ter wereld bracht, wiens recht op de troon
zij buitengewoon fel verdedigde.[30]
De adel koos partij, vaak dwars door families heen en in
1455 braken de Rozenoorlogen uit, die tot 1485 duurden.
Een buitengewoon bloedige strijd, waarbij praktisch de hele
oude adel elkaar uitroeide.
Het volk kwam er weinig aan te pas.
Richard of York zou geen koning worden, hij sneuvelde
in de slag bij Wakefield in 1460 [31], maar twee van zijn
zoons wel, Edward IV [grootvader van de latere Henry VIII],
die de strijd van zijn vader overnam, de Lancasters versloeg
en koning Henry VI afzette [Margareta van Anjou en haar
minderjarige zoon gingen in ballingschap in Frankrijk]  en
zijn broer Richard III,. [32]
Grappig detail:
Doordat York's  kleindochter Elisabeth of York [dochter van zijn zoon
koning Edward IV] met de latere koning
Henry VII trouwde [ook weer afkomstig uit het Huis
van Lancaster, maar de ''onwettige'' tak der Beauforts], [33] die de
ouders waren van onder andere Henry VIII, zijn York en zijn
vrouw Cecily Neville [34] de voorouders van alle Engelse
koningen sindsdien.
[Henry VII werd koning door Richard III in de slag bij Bosworth [35]
in 1485 te verslaan, waardoor er [mede ook door zijn
huwelijk met Elisabeth van York] een einde kwam aan de
Rozenoorlogen.
Ondanks alle pogingen van Margareta van Anjou besteeg haar zoon,
Edward of Westminster, de Engelse troon niet.
Hij sneuvelde in de slag bij Tewkesbury in 1471, 17 jaar oud
en zij stierf in 1482 in Frankrijk [haar geboorteland] in
kommervolle omstandigheden. [36]
Triest. 
Ze was hard, maar niet harder dan de mannen om haar heen. [37]
HEERSENDE KLASSE VERSUS
ONDERLIGGERS/HEDEN EN VERLEDEN
DE ENE BOERENOPSTAND IS DE ANDRE NIET
Dit uitstapje naar de Rozenoorlogen was nodig om
duidelijk te maken, dat van de Sande 
wel erg kort door de bocht vliegt in zijn artikel. [38]
Want de Rozenoorlogen en andere bloedige conflicten
tussen de adel, al dan niet met een Kroon als inzet
[er waren zovelen van dergelijke conflicten] bewijzen
overduidelijk, dat de adel vaak evenveel, zo niet meer,
te vrezen had van zijn eigen klassegenoten.
Want de strijd speelde zich niet alleen af tussen heersende
klasse en onderliggers, maar evenzeer, zo niet heviger, tussen
de heersende klassen onderling.
Natuurlijk, de tegenstellingen tussen heersende klasse en
onderliggers is fundamenteel en zal altijd wel doorgaan,
maar dat gold ook, in die tijd, voor de strijd tussen ''natuurlijke
bondgenoten'' zoals de adel onderling en/of de adel versus
de vorst.
Niet om een eerljjkere verdeling van de rijkdommen, maar
om de macht in het land.
Maar ook wanneer er wel sprake is van klassetegenstellingen
door de eeuwen heen,  hier door mij vertaald in boerenopstanden, slaat
van de Sande de plank mis, waar het het totaalplaatje betreft.
Want niet iedere boerenopstand was in eerste instantie
in intentie gericht tegen ''de onderdrukker''
Om drie grote boerenopstanden in de late Middeleeuwen [39] als
voorbeeld te nemen:
Twee Franse en een Engelse, te weten [in chronologische volgorde],
de Jacquerie [1358] [40], de boerenopstand onder leiding van Wat
Tyler [1381] [41], de opstand van Jack Cade [1450] [een mix van boeren en
lagere handwerkslieden, tegen de achtergrond van de Engelse
nederlagen in de Honderdjarige oorlog, waardoor Engeland werd
overspoeld door uit Frankrijk teruggekeerde verarmde Engelse boeren
en soldaten] [42]
Alle drie de opstanden vonden plaats in een periode van politieke
instabiliteit [43], maar verschilden in directe intentie.
Was de Jacquerie als boerenopstand duidelijk gericht tegen de
onderdrukking door de adel, de opstand onder Wat Tyler was 
niet alleen tegen de adel gericht, maar opteerde voor gelijkheid
in de samenleving en tegen de ongelijkheid, die
de standenmaatschappij in de Middeleeuwen inhield.
De opstand van Jack Cade daarentegen was vooral gericht tegen de 
hoge belastingen, maar dan tegen de achtergrond van de verarming
door de Honderdjarige Oorlog, alsook tegen adellijke gunstelingen
van koning Henry VI, die door de opstandelingen van wanbeheer werden
beschuldigd. [44]
Maar dus NIET tegen de adel als zodanig.
Wat wel opvallend was in een tijdsgewricht, waarin het koningschap
nog als heilig werd beschouwd [45], dat door de opstandelingen 
het aftreden van koning Henry VI werd  geopperd, ten gunste van iemand,
die volgens hen een stuk geschikter was.[46]
Waarschijnlijk wordt daarmee de reeds genoemde Richard, hertog
van York bedoeld [ter herinnering: de man met een betere claim
op de Engelse troon en die om die troon strijd gevoerd heeft met Margareta
van Anjou, echtgenote van de zachtmoedige Henry VI] [47], voor
wie opstandelingenleider Jack Cade grote bewondering had, gezien
het door hem uitgebrachte Manifest. [48]
Maar goed:
Uit deze slechts drie voorbeelden van boerenopstanden [gemixt met
andere leden van onderliggende klassen] blijkt wel, dat het allemaal
niet zo simpel ligt, als van de Sande in zijn artikel wel stelt. [49]
ADEL/KONINGEN/HEDENDAAGSE MACHTHEBBERS
ALLES ONDER EEN PARAPLU?
Ik heb aangetoond, dat van de Sande er wat betreft zijn 
opmerkingen over de adel, die meer van zijn horigen/boeren
te vrezen had dan van zijn eigen klassegenoten, ver naast zit.
De Rozenoorlogen [50] is een van de voorbeelden, maar
er zijn ook genoeg andere adellijke twisten te noemen.
Wat mij ook stoort aan zijn artikel is het gemak, waarmee
hij door de geschiedenis vliegt en adel, koningen, Universiteits
besturen [welke landelijke machthebbers zijn dat], Rutte, Samsom
en wat dies meer zij onder een noemer plaatst alsof het een monolitisch
geheel is en dan besluit met de woorden:
''Natuurlijk moeten we uiteindelijk af van iedere kloof tussen arm en rijk – ieder klasseverschil tussen volk en heerser. Maar tot die tijd is het in ieder geval in ons aller belang dat de elite nog wat van ons te vrezen heeft. Nog nooit volgde politieke vooruitgang puur en alleen op een appél aan de bestuurlijke of economische bovenklasse. Ook dat is overigens een mythe uit de geschiedenisboekjes: niet fatsoen of empathie, maar angst om alles te verliezen is wat doorgaans die elite aanzet tot verandering.

En dat is precies waar we de Mark Ruttes, Diederik Samsoms, en Dymph van den Booms onder ons nog wel eens aan mogen helpen herinneren. Vroeg of laat bereiken we een punt waarop het genoeg is geweest.

En dan komt, op een goede nacht, het gepeupel met rieken en fakkels aan de kasteelpoort rammelen.'' [51]

Op zich ben ik het met zijn perceptie over een gelijke samenleving

wel eens, maar als zodanig geformuleerd, na een door hem 

door de geschiedenis met Zevenmijllaarsen gemaakte reis, enigszins

populistisch.

Want iedereen, die zich met geschiedenis bezig houdt, ziet

de grote verschillen.

Tussen de manier waarop, vooral in de Middeleeuwen in Europa

tegen het praktisch als heilig beschouwde koningschap [52]

aangekeken [zeker in de vijftiende eeuw knielde men nog

voor de koning]

Het was niet de koning, die fout was, maar zijn raadgevers.

en militaire bevelhebbers.

Die opvatting werd in de late Middeleeuwen gebezigd , maar ook

in de zestiende eeuw, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, zowel

door de adel als door het volk. [53]

Zo zou het, weer in de Tachtigjarige Oorlog, tot 1581 duren,

voordat de Spaanse koning Philips II [54] officieel

als soeverein zou worden afgezworen [55], terwijl de

Opstand [de Tachtigjarige Oorlog dus] al in 1566 begonnen

was. [56]

Deze manier van denken,  staat ver van deze tijd af.

Of kan men zich nu iemand voorstellen, die zegt, dat Rutte 

niet fout is, maar zijn ministers wel?

Wie zijn ogen sluit voor deze en andere grote historische

verschillen, heeft weinig historisch besef en kan bij zijn

betoog voor een betere wereld/gelijke samenleving, beter

niet de geschiedenis betrekken.

Want de ene ''heersende klasse'' is de andere niet en

tussen onderdrukten kan een wereld van verschil zitten.

EPILOOG

Middeleeuwse horigen, boeren, de tot door EU en eigen elite op het bot uitgeknepen

mensen in Griekenland [57], migranten, door Universiteiten

benadeelde studenten, ze zijn geweest of nog steeds, allemaal

Kop van Jut.

En inderdaad, zowel vroeger als nu heeft de heersende klasse gestaan

tegenover de uitgebuite onderklasse, in welke tijden of welke

vorm ook.

Dat betekent echter niet, dat er ook geen grote verschillen

tussen de heersende klasse onderling waren, noch dat de

heersende klassen van alle tijden maar op de grote hoop

gegooid kan worden.

Wie de geschiedenis erbij wil halen in zijn maatschappijkritiek,

moet goed beslagen ten ijs komen en ook wijzen op

verschillende tijden, denkwijzen en opvattingen.

Van de Sande schrijft uitstekende maatschappijkritische

stukken.

Het zou beter zijn, als hij zich daartoe beperkt.

Zonder de geschiedenis erbij te halen, zijn zijn bijdragen

waardevol genoeg.

Zie direct hieronder mijn  op de website

van Doorbraak geposte kritiek op

het artikel van Van de Sande. [58]

Daaronder het notenapparaat.

Astrid Essed

REACTIE  OP
ARTIKEL VAN DE SANDE
ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG
MATHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
ASTRID ESSED# 3 2 uur geleden
ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?/OVER RIVALISERENDE
EDELEN EN ANDERE VERHALEN
Beste Matthijs van de Sande
Een zeer interessant betoog.
Grotendeels met de strekking eens, hoewel er vanuit historisch
oogpunt wel iets aan te merken is op het op een hoop gooien
van machthebbers uit de Middeleeuwen [de koning en zijn leenheren,
de adel] en de machthebbers anno 2015, hier genoemd de
Universiteitsbonzen, Trojka terroristen [Griekenland]
en de Nederlandse bestuurlijke elite.
Maar dat daargelaten.
Belangrijker is de kern van uw betoog, dat er altijd al tegengestelde
belangen geweest zijn tussen [ik zeg het maar even kort door
de bocht], heer en knecht.
Logisch:
De privileges van de een bestaan bij de gratie van de arbeid/onderhorigheid
van de ander, ook al is er ook [maar dan een ongelijkwaardig] tweerichtingverkeer.
Toch heb ik een paar kanttekeningen en die gaan over de Middeleeuwen
Maar eerst waarin ik het wel met u eens ben
HEDENDAAGSE STRIJD
Wat betreft die hedendaagse strijd, helemaal met het betoog eens.
Overigens is het voor mij niet zozeer van belang, of we Rutte en co
”angst” aanjagen, maar wel, dat wij
blijven strijden tegen onrecht en voor sociale en mensenrechten.
Dat geldt in Griekenland [geen CENT aan de Trojka terroristen
terugbetalen!], mensen zonder papieren, studenten, sociaal
zwakkeren, de allochtonenstrijd, etc.
De strijd dreigt in het slop te raken, hooguit de Fakkel
van het verzet weer op te nemen.
Tot zover eens
MIDDELEEUWEN/BOERENOPSTANDEN EN RIVALISERENDE EDELEN
Het is misschien een voetnoot in je betoog, toch ga ik erop in.
Je zegt, dat de edelen meer hadden te vrezen van de eigen
horigen dan van hun mede edelen, hun klassegenoten.
Theoretisch is dit zeker waar, vanwege die tegengestelde
belangen.
Historisch gezien klopt je betoog echter niet helemaal:
.
Er zijn zeker grote boerenopstanden geweest in
bijvoorbeeld de Engelse geschiedenis, twee zeer grote die
van Wat Tyler [1381] en Jack Cade [1450]
En hoewel sociale onvrede in beide gevallen aan de basis lag,
was deze niet in eerste instantie tegen de edelen gericht als tegen uitbuitende
belastingontvangers in moeilijke tijden 1381/achtergrond, de ;”Zwarte Dood”
de pest/1450 achtergrond/De nasleep van de Honderdjarige Oorlog met
Frankrijk]
Bij een Franse boerenopstand, de Jacquerie [1358] was de terechte woede
WEL tegen de adel gericht.
Hoe dan ook, het aantal [althans historisch bekende] opstanden was
veel kleiner dan alle strijd tussen rivaliserende edelen.
Want hoewel ze ”klassegenoten” waren en als hoofdvijand [in de zin
van belangentegenstellingen] de horigen/boeren etc hadden, betekende
dat niet, dat er onderling geen tegenstellingen waren.
Logisch, ze waren concurrerende machthebbers.
In de eerste plaats tegen de koning [aan wie ze ook weer
uit oogpunt van heerserselite politiek
en militair gebonden waren] in die eeuwige strijd
tussen centralisatie [een ”sterke” absolute monarch] en
decentralisatie [an ”undermighty king” and ”overmighty subjects”]
En dan tegen elkaar, twisten om land, macht, invloed en vaak
ook nog dynastieke twisten om de troon [tussen adel onderling, met
al of geen rol voor de koning]
Zo heeft praktisch de hele oude Middeleeuwse Engelse adel zichzelf
uitgeroeid in de Rozenoorlogen [1455-1485], waaraan het volk
nauwelijks te pas kwam.
Wanneer we het historisch zo optellen, waren edelen onderling
veel grotere vijanden van elkaar dan edelen en hun [vaak misplaatst
loyale] horigen.
Dit wilde ik even opmerken.
Zie het als een aanvulling van je verder zeer interessante stuk.
Astrid Essed
VOOR HET GEVAL NIET ALLE NOTEN ZICHTBAAR ZIJN:
ZIE OOK
NOTEN
[1]
EEN PAAR KRITISCHE PEPERNOTEN
MATTHIJS VAN DE SANDE
10 OCTOBER 2013
RACISME IS GEEN MENING
MATTHIJS VAN DE SANDE
23 OCTOBER 2013
WAAR HET NEDERLANDSE ''ZWARTE PIET''  DEBAT EIGENLIJK
OVER GAAT
MATTHIJS VAN DE SANDE
31 OCTOBER 2013
OVER RACISME VALT NIET TE POLDEREN
MATTHIJS VAN DE SANDE
12 JUNI 2014
[2]
ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
[3]
WIKIPEDIA
NICCOLO MACCHIAVELLI



[4]


ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
[5]

ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
[6]
NRC
KABINET WIL LAAG BTW TARIEF AFSCHAFFEN
17 JUNI 2015
[7]
ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
STUDENTENPROTEST/VOOR DEMOCRATISCH
BESTUUR EN TEGEN TELOORGANG ONDERWIJS
ASTRID ESSED
23 APRIL 2015
[8]

''Torens, kantelen en een slotgracht. Dat is, zo wordt de hedendaagse kasteelbezoeker verteld, hoe een ‘heer’ zich vroeger beschermde tegen rivaliserende edellieden. Helemaal correct is dat verhaal natuurlijk niet: de feodale adel had doorgaans meer te vrezen van de eigen horigen dan van hun klassegenoten.''

ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
[9]
ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
[10]
''Centralisme of centralisatie behelst het streven naar een organisatie of natie die zo veel mogelijk vanuit één centraal punt of zelfs door één centraal orgaan of persoon bestuurd worden.
........
........
''De late middeleeuwen kenmerkten zich nog als sterk gedecentraliseerd. Dit werd in de hand gewerkt door het leenstelsel, waarbij de koning zijn vazallen erfelijke rechten verleende op aan hun toegewezen land, dat zij van de koning "in leen" hadden. Uiteindelijk ondermijnde deze ontwikkeling de macht van de vorst.''

OPMERKING ASTRID ESSED
 Wikipedia commentaar over het leenstelsel klopt maar ten dele
Het leenstelsel ontwikkelde zich in de vroege Middeleeuwen en
aanvankelijk was ''in leen'' ook ''in leen'', hetgeen betekent, dat de 
vorst onderdanen in ruil voor vaak militaire steun, land in leen
gaf, dat na hun dood terugvloeide naar de Kroon.
Zo ontstond ''de adel''
Het hing dan van de kracht van het Koningschap af,
of ''in leen'' ook ''in leen'' bleef
Verscheen er een zwakkere koning, werd dat leenmanschap 
sluipend ''erfelijk'' en nam de macht van de adel, tegenover de
Kroon, toe.
En aangezien de macht van de koningen geleidelijk
aan zwakker werd [door een mix van persoonlijke
en politieke omstandigheden] en de vorst dus meer afhankelijk werd 
van de adel, groeide diens macht.

WIKIPEDIA
CENTRALISME OF CENTRALISATIE




[11]


WIKIPEDIA
FEODALISME





IS GESCHIEDENIS
VROEGE MIDDELEEUWEN





[12]


WIKIPEDIA
FEODALISME





[13]


WIKIPEDIA
FEODALISME






14]
CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES/A TRAVEL
TO THE PAST
ASTRID ESSED
3 FEBRUARY 2015
ZIE OOK INTERESSANTE DOCUMENTAIRE OVER DE
OORZAKEN VAN DE ROZENOORLOGEN
[15]
WIKIPEDIA
HOUSE OF PLANTAGENET
[16]
CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES/A TRAVEL
TO THE PAST
ASTRID ESSED
3 FEBRUARY 2015
ZIE OOK INTERESSANTE DOCUMENTAIRE OVER DE
OORZAKEN VAN DE ROZENOORLOGEN
[17]
WIKIPEDIA
RICHARD I OF ENGLAND


WIKIPEDIA
JOHN, KING OF ENGLAND



WIKIPEDIA
EDWARD III OF ENGLAND




WIKIPEDIA
HUNDRED YEAR'S WAR




WIKIPEDIA
JOAN OF ARC




WIKIPEDIA 
JEANNE D'ARC

[18]
WIKIPEDIA 
TUDOR DYNASTY
WIKIPEDIA
HENRY VIII OF ENGLAND
WIKIPEDIA
ELISABETH I OF ENGLAND
[19]
WIKIPEDIA RICHARD II OF ENGLAND


ZOON VAN EDWARD THE BLACK PRINCE [DE ZWARTE PRINS 
DIE DE OUDSTE ZOON WAS VAN EDWARD III]


EDWARD THE BLACK PRINCE

[20]
HENRY OF BOLINGBROKE, DE LATERE
KONING HENRY IV
WIKIPEDIA
HENRY IV OF ENGLAND


HENRY OF BOLINGBROKE [HENRY IV]
WAS DE ZOON VAN JAN VAN GENT [JOHN OF
GAUNT], DERDE ZOON VAN EDWARD III

WIKIPEDIA 
JOHN OF GAUNT

[21]
WIKIPEDIA
ROGER MORTIMER, 4TH EARL OF MARCH ZOON VAN PHILIPPA PLANTAGENET
WIKIPEDIA 
HEIR PRESUMPTIVE
WIKIPEDIA
HEIR APPARENT
[22]
LIONEL OF ANTWERP, TWEEDE ZOON VAN EDWARD III.
HIJ WAS DE VADER VAN PHILIPPA  PLANTAGENET.
HAAR ZOON, ROGER MORTIMER, WERD DOOR
KONING RICHARD II BENOEMD TOT ZIJN ERFGENAAM,
OMDAT HIJ, ALS KLEINZOON VAN DE TWEEDE ZOON VAN
EDWARD III, DE MEESTE RECHTEN OP DE TROON HAD,
MOCHT RICHARD II KINDERLOOS OVERLIJDEN.


WIKIPEDIA
LIONEL OF ANTWERP



WIKIPEDIA
PHILIPPA PLANTAGENET





WIKIPEDIA
ROGER MORTIMER


''There was no principle against succession by daughters in default of sons in England, Scandinavia, and Angevin Naples (1265–1442).''

ENCYCLOPAEDIA BRITANNICA
SALIC LAW OF SUCCESSION




LANCASTER AND YORK/USURPATION AND
THE RIGHT TO THE THRONE THROUGH FEMALES
ASTRID ESSED
17 FEBRUARY 2015
[23]
EDMUND MORTIMER, 5TH EARL OF MARCH, ZOON
VAN ROGER MORTIMER, 4TH EARL OF MARCH
WIKIPEDIA
ROGER MORTIMER, 4TH EARL OF MARCH
WIKIPEDIA
ROGER MORTIMER
[24]
HENRY OF BOLINGBROKE, DE LATERE KONING
HENRY IV, ZETTE ZIJN NEEF, RICHARD II, ALS KONING
AF, DUS USURPEERDE DE TROON
WIKIPEDIA
HENRY IV OF ENGLAND
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND
[25]
WIKIPEDIA
HENRY V OF ENGLAND
WIKIPEDIA
SLAG BIJ AZINCOURT
WIKIPEDIA
BATTLE OF AGINCOURT
[26]
WIKIPEDIA
HENRY VI OF ENGLAND
HIJ WAS GETROUWD MET MARGARET OF ANJOU,
DIE IN DE ROZENOORLOGEN DE STRIJD MET RICHARD OF
YORK [TROONPRETENDENT] ZOU AANGAAN
WIKIPEDIA
MARGARET OF ANJOU
ZIE OOK
THE WARS OF THE ROSES/MARGARET OF ANJOU
AND RICHARD, DUKE OF YORK, TWO
MAJOR PLAYERS
ASTRID ESSED
11 JANUARY 2015
ZIE OOK INTERESSANTE DOCUMENTAIRE OVER
DE OORZAKEN VAN DE ROZENOORLOGEN
[27]
RICHARD, HERTOG VAN YORK, WAS [VIA MOEDERSKANT]
DE KLEINZOON VAN ROGER MORTIMER, DE VROEGERE
HEIR PRESUMPTIVE VAN RICHARD III.
ROGER MORTIMER EN DAARDOOR OOK RICHARD OF
YORK STAMDEN IMMERS AF VAN DE TWEEDE ZOON
VAN EDWARD III, TERWIJL DE LATERE KONING HENRY IV,
DIE RICHARD II HAD AFGEZET, AFSTAMDE VAN DE DERDE ZOON
VAN EDWARD III
DAT GAF RICHARD, HERTOG VAN YORK EEN BETERE CLAIM OP
DE TROON DAN HENRY VI [KLEINZOON VAN HENRY IV]
YORK ONTLEENDE ZIJN BETERE TROONSRECHTEN DUS VAN ZIJN
AFSTAMMING VAN MOEDERSKANT VAN EDWARD III
WANT EDMUND MORTIMER, DE ZOON VAN ROGER MORTIMER EN
OOM VAN RICHARD, DUKE OF YORK [BROER VAN ZIJN MOEDER]
WAS INMIDDELS KINDERLOOS OVERLEDEN EN HAD DE CLAIM
OP DE TROON OVERGEDRAGEN OP ZIJN NEEF, RICHARD, DE HERTOG
VAN YORK DUS.
INTERESSANT WAS ECHTER, DAT YORK OOK VAN VADERSKANT
VAN EDWARD III AFSTAMDE, VIA EDMUND OF LANGLEY
[HERTOG VAN YORK], DE VIERDE ZOON VAN EDWARD III
MAAR DAT WAS DUS DE VIERDE ZOON [HENRY IV EN OPVOLGERS,
DE LANCASTERS, STAMDEN AF VAN DE DERDE ZOON]
YORK'S BETERE CLAIM OP DE TROON KWAM DUS VAN MOEDERSKANT

WIKIPEDIA
RICHARD, DUKE OF YORK



LANCASTER AND YORK/USURPATION AND
THE RIGHT TO THE THRONE THROUGH FEMALES
ASTRID ESSED
17 FEBRUARY 2015
[28]
EDMUND OF LANGLEY, FIRST DUKE OF YORK,
GROOTVADER VAN RICHARD, 3RD  DUKE OF YORK
EDMUND OF LANGLEY WAS DE
VIERDE ZOON VAN EDWARD III
RICHARD, DUKE OF YORK, ONTLEENDE ZIJN
RECHT OP DE TROON DUS NIET VAN VADERSKANT,
MAAR VAN MOEDERSKANT
WIKIPEDIA
EDMUND OF LANGLEY
LANCASTER AND YORK/USURPATION AND
THE RIGHT TO THE THRONE THROUGH FEMALES
ASTRID ESSED
17 FEBRUARY 2015
[29]
HET RECHT OP DE TROON VAN RICHARD, DUKE OF
YORK, LIEP VIA ZIJN MOEDERSKANT
LANCASTER AND YORK/USURPATION AND
THE RIGHT TO THE THRONE THROUGH FEMALES
ASTRID ESSED
17 FEBRUARY 2015
[30]
WIKIPEDIA
MARGARET OF ANJOU
THE WARS OF THE ROSES/MARGARET OF ANJOU
AND RICHARD, DUKE OF YORK, TWO
MAJOR PLAYERS
ASTRID ESSED
11 JANUARY 2015
ZIE OOK INTERESSANTE DOCUMENTAIRE OVER
DE OORZAKEN VAN DE ROZENOORLOGEN
[31]
IN DE SLAG VAN WAKEFIELD SNEUVELDE DE HERTOG
VAN YORK.
HET WAS EEN GROTE OVERWINNING VOOR DE LANCASTERS.
MAAR DE OUDSTE ZOON VAN DE HERTOG, EDWARD, THE 7TH EARL OF
MARCH [ZIJN VADER WAS DE ZESDE EARL OF MARCH, ETC] NAM HET
STOKJE OVER EN VERSLOEG DE LANCASTERS UITEINDELIJK  IN DE SLAG BIJ TOWTON,
WAARMEE HIJ TOT KONING WERD GEKROOND, DE LATERE
EDWARD IV, GROOTVADER VAN MOEDERSZIJDE VAN HENRY VIII
WIKIPEDIA
BATTLE OF WAKEFIELD


WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND






[32]

IN DE SLAG VAN WAKEFIELD SNEUVELDE DE HERTOG
VAN YORK.
HET WAS EEN GROTE OVERWINNING VOOR DE LANCASTERS.
MAAR DE OUDSTE ZOON VAN DE HERTOG, EDWARD, THE 7TH EARL OF
MARCH [ZIJN VADER WAS DE ZESDE EARL OF MARCH, ETC] NAM HET
STOKJE OVER EN VERSLOEG DE LANCASTERS UITEINDELIJK  IN DE SLAG BIJ TOWTON,
WAARMEE HIJ TOT KONING WERD GEKROOND, DE LATERE
EDWARD IV, GROOTVADER VAN MOEDERSZIJDE VAN HENRY VIII


WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND





WIKIPEDIA
BATTLE OF TOWTON





WIKIPEDIA
RICHARD III OF ENGLAND






[33]




HENRY  TUDOR, DE LATERE KONING HENRY VII,
STAMDE VAN MOEDERSZIJDE AF VAN DE ONWETTIGE TAK VAN
HET HUIS VAN LANCASTER, DE BEAUFORTS.
ZIJN VADER WAS EDMUND TUDOR, DIE EEN ZOON WAS VAN
OWEN TUDOR EN DE WEDUWE VAN KONING HENRY V, 
KONINGIN CATHERINE VAN VALOIS 
HIERDOOR WAS EDMUND TUDOR DE HALFBROER VAN
KONING HENRY VI
WIKIPEDIA 
EDMUND TUDOR
WIKIPEDIA
OWEN TUDOR
WIKIPEDIA 
CATHERINE OF VALOIS
MOEDERSZIJDE/DE BEAUFORTS
DE BEAUFORTS WAREN AFSTAMMELINGEN UIT DE RELATIE
TUSSEN JAN VAN GENT, HERTOG VAN LANCASTER [EN DERDE
ZOON VAN EDWARD III][ EN ZIJN MAITRESSE, KATHRYN SWYNFORD,
MET WIE HIJ LATER IN HET HUWELIJK TRAD.
DE KINDEREN UIT ZIJN RELATIE MET KATHRYN SWYNFORD 
WAREN DUS HALFBROERS/ZUSTERS VAN DE LATERE HENRY IV.
ZOWEL RICHARD II ALS HENRY IV LEGITIMEERDE DE TAK VAN DE
BEAUFORT, HENRY IV ONDER VOORWAARDE, DAT ZIJ GEEN AANSPRAAK
ZOUDEN MAKEN OP DE ENGELSE TROON.
WIKIPEDIA
HOUSE OF BEAUFORT
MARGARET BEAUFORT WAS DE MOEDER VAN HENRY TUDOR,
DE LATERE HENRY VII, DIE ZICH ER ZEER VOOR IJVERDE, DAT
HIJ KONING VAN ENGELAND ZOU WORDEN.
ZIJ WAS DE ACHTERKLEINDOCHTER VAN JAN VAN GENT [DERDE
ZOON VAN EDWARD III] EN DE GROOTMOEDER VAN DE LATERE
HENRY VIII
WIKIPEDIA
MARGARET BEAUFORT
WIKIPEDIA
HENRY VII OF ENGLAND
[34]
CECILY NEVILLE WAS DE VROUW VAN RICHARD, HERTOG
VAN YORK EN DE MOEDER VAN EDWARD IV EN RICHARD III.
DOOR HET HUWELIJK VAN HAAR KLEINDOCHTER ELISABETH
OF YORK [DE DOCHTER VAN EDWARD IV] MET DE LATERE 
HENRY VII, STAMMEN VAN HAAR, EVENALS VAN DE HERTOG
VAN YORK, ALLE OPVOLGENDE ENGELSE KONINGEN
AF.
DE VOOROUDER VAN ALLE OPVOLGENDE ENGELSE
WIKIPEDIA
CECILY NEVILLE, DUCHESS OF YORK
[35]
IN DE SLAG BIJ BOSWORTH VERSLOEG HENRY TUDOR,
ZOON VAN EDMUND TUDOR EN MARGARET BEAUFORT
[BEHOREND TOT DE ONWETTIGE LANCASTER TAK
THE BEAUFORTS] RICHARD III, ZOON VAN RICHARD,
HERTOG VAN YORK EN BROER VAN ZIJN 
VOORGANGER, KONING EDWARD IV.
HIERMEE WAS HET HUIS PLANTAGENET TEN EINDE
EN VOLGDE DE TUDOR DYNASTIE.
OOK WAS DIT HET EINDE VAN DE ROZENOORLOGEN,
OMDAT HENRY TUDOR, ALS HENRY VII, TROUWDE MET
ELISABETH VAN YORK, DOCHTER VAN EDWARD IV.
HENRY VII EN ELISABETH VAN YORK WAREN DE
OUDERS VAN HENRY VIII
WIKIPEDIA
BATTLE OF BOSWORTH
WIKIPEDIA
HENRY VII OF ENGLAND
WIKIPEDIA
RICHARD III OF ENGLAND
[36]
WIKIPEDIA
MARGARET OF ANJOU
MILITARY CAMPAIGNS
BRON
WIKIPEDIA
MARGARET OF ANJOU
THE WARS OF THE ROSES/MARGARET OF ANJOU
AND RICHARD, DUKE OF YORK, TWO
MAJOR PLAYERS
ASTRID ESSED
11 JANUARY 2015
WIKIPEDIA
EDWARD OF WESTMINSTER, PRINCE OF WALES
WIKIPEDIA
BATTLE OF TEWKESBURY
[37]
MARGARET OF ANJOU/SHE WOLF OR NOT?
ASTRID ESSED
7 FEBRUARY 2015
THE WARS OF THE ROSES/MARGARET OF ANJOU
AND RICHARD, DUKE OF YORK, TWO
MAJOR PLAYERS
ASTRID ESSED
11 JANUARY 2015
[38]

ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
[39]
WIKIPEDIA
LATE MIDDELEEUWEN






[40]
WIKIPEDIA
JACQUERIE
[41]
WIKIPEDIA
WAT TYLER
[42]
WIKIPEDIA
JACK CADE
[43]
POLITIEKE INSTABILITEIT
''After the capture of the French king (John II, Froissart's bon roi Jean "John the Good") by the English during theBattle of Poitiers in September 1356, power in France devolved fruitlessly among the Estates-General, KingCharles II of Navarre and John's son, the Dauphin, later Charles V.

However, the Estates-General was too divided to provide effective government and the disputes between the two rulers provoked disunity amongst the nobles. Consequently, the prestige of the French nobility—which had begun the century at Courtrai (the "Battle of the Golden Spurs") by fleeing the field and leaving their infantry to be hacked to pieces and had given up their king at Poitiers—had sunk to a new low. To secure their rights, the French privileged classes, the nobility, the merchant elite and the clergy, forced the peasantry to pay ever-increasing taxes (for example, the taille) and to repair their war-damaged properties under corvée—without compensation. The passage of a law that required the peasants to defend the châteaux that were emblems of their oppression was the immediate cause of the spontaneous uprising.[4] It was particularly onerous as many commoners already blamed the nobility for the defeat at Poitiers.''

WIKIPEDIA

JACQUERIE

BACKGROUND

https://en.wikipedia.org/wiki/Jacquerie#Background


BRON


WIKIPEDIA

JACQUERIE


https://en.wikipedia.org/wiki/Jacquerie



''Whereas the poll tax of 1381 was the spark of the Peasants' Revolt, the root of the conflict lay in tensions between peasants and landowners precipitated by the economic and demographic consequences of the Black Death and subsequent outbreaks of the plague.[3] The rebellion started in Kent and Essex in late May, and on 12 June, bands of peasants gathered at Blackheath near London under the leaders Wat TylerJohn Ball and Jack Straw.''


WIKIPEDIA

RICHARD II OF ENGLAND

PEASANT'S REVOLT


https://en.wikipedia.org/wiki/Richard_II_of_England#Peasants.27_Revolt


BRON

WIKIPEDIA

RICHARD II OF ENGLAND


https://en.wikipedia.org/wiki/Richard_II_of_England



''In the years preceding the Jack Cade Rebellion, England suffered from both internal and external difficulties and the animosity of the lower classes toward Henry VI was on the rise. Years of war against France had caused the country to go into debt and the recent loss of Normandy caused morale to decline and led to a widespread fear of invasion. Already the coastal regions of England such as Kent and Sussex were seeing attacks by Norman soldiers and French armies. Ill equipped by the government, English soldiers took to raiding towns along the route to France with their victims receiving no compensation. Henry's call to set warning beacons along the coastline confirmed peoples' suspicions that an attack by the French was possible.[10] These fears and continuous unrest in the coastal counties inspired many Englishmen to rally in an attempt to force the King to address their problems or abdicate his throne in favour of someone more competent.[11] At court the different opinions on how England should proceed in the war with France led to party divisions. Henry favoured peace while his uncle the duke of Gloucester and other nobles felt England should continue to fight for England's claim to the French throne. Internecine fighting in court eventually led to the banishment of the king's closest friend and advisor William de la Pole, 1st Duke of Suffolk.[12]

To add to England's troubles many believed that the king had surrounded himself with advisors who were ineffective and corrupt. At the heart to the corruption scandal was the duke of Suffolk. When the duke's body washed up on the shores of Dover the people of Kent feared retaliation. Rumours emerged claiming that the king intended to turn Kent into a woodland in retaliation for the duke's death. Tired of the exploitation that the duke of Suffolk had come to represent, the commons of Kent led by Jack Cade marched on London. It is estimated that about 5, 000 people took part in the uprising.[13] In the spring of 1450, Cade organized the creation and distribution of a manifesto entitled The Complaint of the Poor Commons of Kent. The manifesto represented not only the grievances of the people but of several MPs, lords and magnates as well.''

WIKIPEDIA

ORIGINS OF THE JACK CADE REBELLION

https://en.wikipedia.org/wiki/Jack_Cade#Origins_of_the_Jack_Cade_Rebellion


BRON

WIKIPEDIA

JACK CADE

https://en.wikipedia.org/wiki/Jack_Cade

[44]

''At court the different opinions on how England should proceed in the war with France led to party divisions. Henry favoured peace while his uncle the duke of Gloucester and other nobles felt England should continue to fight for England's claim to the French throne. Internecine fighting in court eventually led to the banishment of the king's closest friend and advisor William de la Pole, 1st Duke of Suffolk.[12]

To add to England's troubles many believed that the king had surrounded himself with advisors who were ineffective and corrupt. At the heart to the corruption scandal was the duke of Suffolk.''

WIKIPEDIA

ORIGINS OF THE JACK CADE REBELLION

https://en.wikipedia.org/wiki/Jack_Cade#Origins_of_the_Jack_Cade_Rebellion


BRON

WIKIPEDIA

JACK CADE


https://en.wikipedia.org/wiki/Jack_Cade



[45]



WIKIPEDIA

CORONATION



https://en.wikipedia.org/wiki/Coronation




[46]



'' These fears and continuous unrest in the coastal counties inspired many Englishmen to rally in an attempt to force the King to address their problems or abdicate his throne in favour of someone more competent.[11]''


WIKIPEDIA

ORIGINS OF OF THE JACK CADE REBELLION


https://en.wikipedia.org/wiki/Jack_Cade#Origins_of_the_Jack_Cade_Rebellion


BRON

WIKIPEDIA

JACK CADE


https://en.wikipedia.org/wiki/Jack_Cade




[47]


RICHARD, HERTOG VAN YORK, HOOFDROLSPELER

IN DE ROZENOORLOGEN, DE MAN MET DE BETERE CLAIM

OP DE ENGELSE TROON, VADER VAN DE KONINGEN EDWARD IV

EN RICHARD III EN VOORVADER VAN ALLE OPVOLGENDE ENGELSE 

KONINGEN.

HIJ WERD BEWONDERD DOOR OPSTANDELINGENLEIDER

JACK CADE [YORK WAS MILITAIR GOUVERNEUR GEWEEST IN

FRANKRIJK EN IN IERLAND GEDURENDE DE OPSTAND EN GOLD

ALS EEN KUNDIG BESTUURDER VOLGENS DE HEERSENDE NORMEN]

EN WERD WAARSCHIJNLIJK DOOR JACK CADE EN ZIJN AANHANG

BESCHOUWD ALS EEN WAARDIGE VERVANGER VOOR KONING

HENRY VI.

VAN MEDEBETROKKENHEID BIJ DE OPSTAND VAN JACK CADE

[WAARVAN YORK DOOR ZIJN TEGENSTANDERS IS BESCHULDIGD] 

IS NIETS GEBLEKEN


WIKIPEDIA

RICHARD, 3RD DUKE OF YORK


https://en.wikipedia.org/wiki/Richard_of_York,_3rd_Duke_of_York


[48]



JACK CADE:

PROCLAMATION OF GRIEVANCES


http://legacy.fordham.edu/halsall/source/1450jackcade.asp


PROCLAMATION OF GRIEVANCES IN HET ORIGINELE

ENGELS VAN 1450 [JAAR VAN DE OPSTAND

VAN JACK CADE]

http://www.british-history.ac.uk/camden-record-soc/vol28/pp94-103

[49]

ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
[50]
WIKIPEDIA
WARS OF THE ROSES
CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES/A TRAVEL
TO THE PAST
ASTRID ESSED
3 FEBRUARY 2015
[51]
ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
[52]
WIKIPEDIA
CORONATION



[53]


''In 1568 probeerde Willem van Oranje, stadhouder van HollandZeeland en Utrecht, Alva te verdrijven uit Brussel. Het ging hier nadrukkelijk om een opstand tegen Alva en niet tegen de koning.''

WIKIPEDIA
TACHTIGJARIGE OORLOG
ORANJE'S EERSTE INVASIE



BRON
WIKIPEDIA
TACHTIGJARIGE OORLOG




[54]


WIKIPEDIA
PHILIPS II VAN SOANJE




[55]


WIKIPEDIA
PLAKKAAT VAN VERLATINGHE

[56]
WIKIPEDIA
HET BEGIN VAN DE OPSTAND (1566-1576)


BRON

WIKIPEDIA
TACHTIGJARIGE OORLOG


[57]
EU DEAL MET GRIEKENLAND/CAPITULATIE
TSIPRAS VERRAAD AAN OXI IDEAAL
ASTRID ESSED
14 JULI 2015
GRIEKS PARLEMENT STEMT IN MET NOODPAKKET/
TSIPRAS MOREEL FAILLIET/STRIJD GAAT DOOR
ASTRID ESSED
16 JULI 2015
[58]
ZIJN ZE EIGENLIJK NOG WEL BANG GENOEG?
MATTHIJS VAN DE SANDE
18 JUNI 2015
Externe link: www.astridessed.nl

Meer van Astrid Essed