Angst..

Saturday 16 September 2006 12:18 | Innercircle | 2784 keer bekeken | 2 reacties | 0 x aanbevolen

Expres een donkere achtergrond gebruikt om dit onderwerp extra te benadrukken....Want één van onze eerste angsten is de angst voor het donker. Elk kind kan dat je vertellen. Hoe ervaar je dat...op deze site allemaal lichte achtergronden en dan deze ? Doet het je wat ? Merk je ook aan jezelf dat je 's ochtends meer kan hebben dan 's avonds..? Loop je liever in het licht of in het donker buiten op straat ?

Angst versus voorzichtigheid
Angst komt in veel vormen voor. Een gezonde angst voor alles, wordt echter niet als angst genoemd maar heet "voorzichtigheid". Maar als je naar de oerprincipes van het fenomeen mens kijkt, dan is voorzichtig zijn, niets anders dan behoud van lijf en leden. Zorgen dat er geen ongelukken gebeuren en dat je voortijdig het loodje legt...zeg maar. En dan komen we meteen op de grootste angst van mensen...Angst voor de dood.




Durf je nog verder te lezen ?

Naar mijn idee ligt deze angst ten grondslag aan al onze andere angsten. En daar wordt handig gebruik van gemaakt door heel veel mensen die uit zijn op macht of geld. Reclames van verzekeringsmaatschappijen spelen handig in op onze angsten. Verzekeringen heb je immers niet nodig als je nergens bang voor bent...Maar ook instituten als de kerk heeft zich eeuwenlang schuldig gemaakt aan het inspelen op onze angsten met als hoofdthema "de dood" met als vervolg daarom "verlies", "pijn", "zonden" en "lijden"....En dan met name gericht op het nu met als link na je dood naar je staat van zijn in het hiernamaals. Je moe(s)t goed leven (en dan hield dat in, volgens hun regels en wetten...want dat is macht over anderen creëren) anders belandde je in de hel... Duisternis, de duivel of andere onaantrekkelijke beelden werden (en worden nog steeds) ons voorgehouden om maar vooral in de pas te blijven lopen van de dogmatiek van de kerk of enig ander geloof...om zo als marionetten te leven van anderen. Immers macht over andermans gedachten hebben is absolute macht hebben...Tegenwoordig wordt het hele thema ook wel omgedraaid gebracht, in de zin van: er worden je prachtige beloftes gedaan als je sterft, mits je maar doet wat het geloof je voorschrijft...Let er op, het heet niet voor niks GELOVEN...Als je je meer verdiept in Bijna Dood Ervaringen van anderen, dan zal je zien dat het heel anders ervaren wordt. Maar dat is een ander onderwerp...

Even terug op komend op het fenomeen angst in de basis. Angst behoed je voor ongelukken. Sommigen zeggen: angst is een slechte raadgever..en soms is dat ook zo...want mensen die uit angst kiezen, nemen de weg van de minste weerstand, nemen bij voorkeur geen risico's en laten daarom vaak dingen liggen of durven bepaalde hindernissen die ze in hun leven tegen komen, niet te nemen. Op het moment dat angst zo groot wordt dat het je leven belemmert, dat het je beperkt in je keuze vrijheid om datgene te doen, wat je werkelijk diep van binnen, graag wilt of wilt zijn, dan wordt het tijd om de angst onder ogen te komen en er mee om te leren gaan. Hoe moeilijk dat misschien ook is...Dadelijk daarover meer...

Angst als behoeder is wat anders. Er bestaan mensen die totaal geen angst kennen. Het blijkt een tekortkoming in de psyche te zijn van deze mensen. Ze zoeken vaak steeds grotere kicks en risico's op om toch een beetje een gevoel van sensatie te beleven. Waar een "normaal" mens deze sensatie ervaring, beleeft in een heftige achtbaan of al bij het stappen in een stoeltjeslift, daar zoeken deze soort mensen steeds verder en heftiger. Ze beginnen redelijk onschuldig met sporten als parachute springen, bungeejumpen, deltavliegen misschien maar gaan dan al gauw door naar extreme vormen daarvan...In het Engels worden deze mensen vaak "daredevils" of "thrillseekers" genoemd. Een bepaald stofje in de hersenen zorgt voor de kick....maar als je voortdurend daar weinig van ervaart...ga je extreme dingen doen zoals meeliften met treinen bijvoorbeeld...of van een gebouw af springen met een parachute..want je mist een tegenpool daarvan, namelijk de angst.



Vandaar dat een gezonde angst kennen wel degelijk nut heeft, wil je tenminste wat ouder wordt als 35 en dat alles nog in een goede gezondheid. Angst voorkomt dat je extreme dingen gaat doen die schadelijk zijn voor je lichaam en indirect dus ook voor je geest. Maar wat nou als je extreem veel last van angst hebt ? Als de adrenaline al door je aderen stroomt terwijl je alleen nog maar aan een spin dacht ? Dan sla je eigenlijk weer te ver door naar de andere kant van de lijn... En ontstaan er fobieën, paniekreacties die vaak een oorzaak vinden in hetgeen er ooit eerder met je gebeurt is. Vaak al in je jeugd. Daar zijn er heel veel van..angst voor slangen, spinnen, angst om de straat op te gaan (pleinvrees), angst om in het openbaar te spreken, contacten aan te gaan, voor honden, vliegen, liften (claustrofobie), angst om ernstig ziek te worden, pijn te lijden....

Nou ben ik ook niet erg dol op een grote spin in mijn huis hoor, daar niet van...maar als ik er eentje zie, ga ik niet gillen of in een andere kamer zitten wachten. Mijn grens is bereikt met het constateren van de spin, het denken van : "he getsie...wat een engerd"...en vervolgens vraag ik mijn man om het beest buiten te zetten en bij gebrek aan manlief, pak ik moedig de stofzuiger of als ie wat kleiner is, een papiertje en zet het beest zelf naar buiten... Maar er zijn mensen die bij het zien van een spin, compleet op tilt slaan...Dan wordt het tijd om hulp te gaan zoeken...Want dan belemmert het je leven, je keuze vrijheden om datgene te doen of te zijn, wat je zou willen. Je vervalt in een staat van inactiviteit, verlamming met wellicht allerlei fysieke symptomen als hyperventilatie, droge mond, pijnlijke spieren, etc.


Angst in vermomming.
Angst komt ook voor in andere gedaantes. Angst uit zich in arrogantie, meerwaardigheid of juist minderwaardigheidsgevoelens. Een grote mond wordt lang niet altijd uit overmoed gegeven. Wel eens van bluf gehoord ? Blaffende honden bijten niet ? Degene die zich meer waard voelen dan anderen, maskeren of verbergen daarmee vaak gevoelens van minderwaardigheid, een gevoel van tekort komen of geen kwetsbaarheid durven laten zien.

Angst kan vreemde vormen aan nemen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Ook zo'n gezegde. En het is waar. Iemand die zich in het nauw gedreven voelt, zal hele vreemde reacties gaan geven.

Angst voor anderen leidt meestal tot geweld. Een gevoel van onmacht moet beantwoordt worden om spanningen te kanaliseren. Zodra men begrip zou hebben voor anderen, verdwijnt angst. Echt contact van mens tot mens reduceert angst voor het onbekende van die ander.

Angst uit zich in vluchtgedrag. Je kop in het zand steken. Zaken niet onder ogen komen. Vermijdingsdrang. Maar hoe dan ook, je blijft telkens tegen dezelfde hindernissen aan lopen. Wat dat betreft is het leven net een hordenbaan.






Omgaan met angst.
Hoe kan je met normale angst nu leren omgaan..Een kleine angst die je zonder hulp best de baas kan worden..Iets waar je in leven tegen aan loopt en waar je anders mee om wilt gaan of wat je wilt overwinnen. Reken dat als je telkens weer met succes je eigen angst de baas wordt, dat het elke keer makkelijker wordt. Je bouwt daarmee enorm aan je zelfvertrouwen en uiteindelijk draai je je hand er niet meer voor om...En omgekeerd is helaas ook waar. Hoe langer je de confrontatie uitstelt, hoe hoger de drempel lijkt te worden. Ik zeg expres, lijkt te worden...want die drempel bestaat slechts in je geest, ergens tussen je oren...

Wat er helpt om met angst om te gaan is de confrontatie aan te gaan met je angst. Het is helaas zelfs de enige manier om er echt van af te komen. Dus niet de problemen vermijden, er voor vluchten of onbespreekbaar maken maar dus precies het tegenovergestelde. En dat is moeilijk..Ja dat ontken ik niet. Het werkt vaak beter als je dit samen doet met anderen. Mensen die je vertrouwt, die je ondersteuning kunnen bieden, die je troosten als het even niet lukt en die begrip voor je hebben. Liefde en aandacht van anderen is van groot belang als stappen gaat zetten. Hulp en ondersteuning krijgen in dit proces maakt dat het sneller gaat.

Stap 1. Waar ben je nou echt bang voor ?
Wat is nou precies de angst die je hebt. Definieer het, bepaal binnen welke kaders het valt. Waar praten we over ? Vaak is het onduidelijk of vaag, soms zelf moeilijk nog te herleiden. Maar wil je oorzaak en gevolg kunnen vinden, dan zal je moeten zoeken in je binnenste. Wat is nou precies waar je bang voor bent ? Is het slechts iets wat enkelvoudig is ? Of hangt het samen met meerdere dingen, situaties ? Stel je zelf die vragen en maak je angst zichtbaar. Druk het uit in woorden, vertrouw het toe aan papier, beschrijf het, maak het helder. Welke situaties ? Wat is het moeilijkste ? Dit is een belangrijke stap, want zonder deze stap kan je alle vervolgstappen moeilijk nemen. Dit is de stap die de confrontatie aan gaat.

De volgende stappen hebben te maken met relativeren en aanpakken.


Stap 2. Wat is de slechts denkbare situatie ? Wat is het ergste ?
Veel mensen die angst kennen en vaak er mee geconfronteerd worden, denken vaak al in rampscenario's. Er is nog niets gebeurt in werkelijkheid maar duizend rampen voltrekken zich al in gedachten. Dat is pas echt lijden !
Relativeer eens wat nou het ergste zou kunnen zijn. Als je niet uit je woorden zou komen tijdens een presentatie ? Is dat een werkelijk een ramp van wereldformaat? Of kan je volstaan met te zeggen dat je er moeite mee hebt. Vaak helpt het om je kwetsbaar op te stellen. Als je van te voren aangeeft ergens moeite mee te hebben, dan neemt dat al spanning weg. Er zijn veel mensen die ergens moeite mee hebben en toegeven dat het moeite kost, kan vaak rekenen op begrip op het moment dat het even niet lukt. Daarbij creëer je voor jezelf ruimte, letterlijke ademruimte. Je hebt het immers al toegegeven, dat je er niet goed in bent.
Hoe groot is de kans dat iets mislukt ? Dat iets zal gebeuren ? Vaak 1 op 1000....Is het de moeite waard om daar zolang in je denken om te lijden ? Kan je niet beter uitgaan van een goede afloop ? En als het dan toch die ene keer zal zijn, dan kan je je altijd dan nog druk over gaan maken.

Stap 3. Denk van te voren aan hoe je wilt dat het zal gaan.
Een goede voorbereiding is het halve werk. Mocht je angst liggen in iets waar je goed op kan voorbereiden, dan doe dat. Lees er over, spreek er over, deel het met anderen en vraag hen naar hun ervaringen of advies. Maak een plan voor jezelf. Breng structuur aan in het plan. Neem je dingen voor, voor als het gebeurt en visualiseer hoe je er mee om zult gaan. Focus met heel je bewustzijn op de meest wenselijke situatie en vertrouw er op dat het goed zal gaan. Je kan werken met affirmaties hierin. Affirmaties helpen je om je onderbewustzijn (waar angsten vaak gezeteld zijn) op een positieve manier te programmeren. Gebruik bij je affirmaties de positieve benadering. Dus geen zinnen als : ik zal niet... Maar ik zal kunnen genieten van...Ik zal succesvol zijn in....En terwijl je deze affirmaties hardop zegt, bij voorkeur in de spiegel tegen jezelf (als je dat kunt) dan zal de uitkomst steeds sterker zijn. Gebruik ze als een mantra...voor het slapen gaan. Herhaal ze vlak voor een belangrijke gebeurtenis of als het moment daar is. Richt je bewustzijn en daarmee ook je onderbewustzijn op de meest positieve uitkomst.

Kijk ook hoe je problemen, dingen kan voorkomen voordat ze plaats vinden. Een vermindering van risico's is zeker de moeite waard. Uiteraard zonder daar meteen alles voor in te leveren, anders ben je gelijk weer terug bij Af.

En tenslotte....bedenk dat al gebeurt hetgeen je bang voor bent, dat in elke ervaring, winst te halen is voor jezelf. Soms zijn hele nare ervaringen, tevens een keerpunt in je leven ten goede. Soms heb je moeilijkheden nodig om te kunnen groeien. Leven is continu aan verandering onderhevig. Leven kent geen stilstand. Dingen waar je tegen aan loopt, vertellen je iets. Over jezelf, over de wereld om je heen en over hoe je tegen die wereld, maatschappij aan kijkt. Denk niet wat anderen zouden moeten doen, daar heb je immers geen macht over....maar bedenk je altijd, wat JIJ er aan kan doen om het voor jou beter te maken...Want uiteindelijk gaat het daar om..Ik geef je hier wellicht een paar sleutels, gebruik ze...als je het slot hebt.




Acht Schaduwkanten·

Angst om afgewezen of gekwetst te worden. Dus vermijd je intieme relaties en het aangaan van emotionele bindingen, of ga je een muur rond jezelf optrekken;
· Angst om driftig te worden. Dus onderdruk je je boosheid bij ruzies met je partner, je werkgever of je kinderen
· Angst ‘niet goed genoeg te zijn’, op je werk of op seksueel en sociaal gebied. Dus probeer je jezelf voortdurend te bewijzen
· Angst om uit een relatie te stappen die te wensen overlaat. Dus blijf je in eerste instantie bij elkaar ‘voor de kinderen’ en in tweede instantie omdat het nu ‘te laat’ is
· Angst om ongunstig te worden beoordeeld over je uiterlijk. Dus blijf je je overmatig druk maken over je uiterlijke verschijning.
· Angst voor verveling en leegte. Dus zorg je voor een strak werkschema zodat je door kunt blijven rennen..
· Angst om kritiek te krijgen of te geven. Dus neem je voortdurend een verdedigende houding aan en laat je nooit het achterste van je tong zien
· Angst voor de dood. Dus doe je net alsof iedereen doodgaat behalve jijzelf.



Bron: Mystica Minerva

Reacties

    nuttige angst

    Saturday 16 September 2006 14:04 | Angelique |
     angst voor de dood,voor mij geldt de angst hoe ga ik dood?? de wijze waarop dat telt en kan grote angst veroorzaken. als men accepteert dat je angst ervaart en deze in het oog houdt hoeft het je niet te verlammen ofzo. En trouwens heel veel angsten zijn fake. groetjes Angelique

    hey hey

    Saturday 16 September 2006 15:24 | Innercircle |

    Hey Angelique ,

    Voor mij geld ook niet dat ik dood ga..maar de angst HOE ik dood ga! Liefst niet te veel pijn lijden..
     En inderdaad het gaat om ACCEPTEREN...je kan je er wel tegen verzetten maar daar gaat het niet weg van...dan blijft het juist bij je.

    Verzet tegen iets bieden is verspilling van energie...toch?

    groetjes, Innercircle