Ramadan zonder God/Respectloos, Islamofoob stuk van Marcel Duyvestijn

Sunday 12 June 2016 22:32 | Astrid Essed | 841 keer bekeken | 0 reacties | 0 x aanbevolen
RAMADAN ZONDER GOD/RESPECTLOOS ISLAMOFOOB STUK
VAN MARCEL DUYVESTIJN
''Regelrecht de vuilnisbak in''
Dat was mijn eerste reactie toen ik het column-vod van Marcel Duyvestijn,
Stadsblad de Echo ''schrijver'' las.
''Geen letter aan verspillen en geen cent energie in steken'' was mijn
tweede gedachte.
Maar toen ik er nog eens over na dacht, bedacht ik mijzelf.
Juist vanwege het totale gebrek aan respect, dat dit stuk vertolkt,
wat zelfs in deze duistere tijden van Islamofobie opvalt [1], verdient het felle kritiek.
Verdient het getoonde verachting.
WAAR GAAT DIT ALLES NU OVER?
Het gaat over een column, die Duyvestijn op 8 juni geschreven
heeft [2] naar aanleiding van de Ramadan, de Heilige Vastenmaand, die
door 1 miljard moslims in ere wordt gehouden.
Van Noord Afrika tot Indonesie.
Van Mali tot in China, waar de Oeigoerse minderheid woont. [3]
Van Europa, in de diaspora, tot in de Verenigde Staten, uitgaand over
de hele wereld.
In Nederland, waar meer dan een miljoen niet westerse allochtonen wonen van Turkse, Marokkaanse,Tsjetsjeense, Surinaamse, Afrikaanse, Indiase en Pakistaanse andere komaf.
Voor al deze gelovigen is de Ramadan de Heilige Vastenmaand. [4]
En deze meneer Duyvestijn vindt het nodig, om de religieuze beleving
van al deze mensen op de meest stuitende manier te ridiculariseren
en te beledigen.
Dat is niet alleen een belediging van gelovigen, maar ook
een neo koloniale, denigrerende bejegening van niet westerse allochtonen,
de grootste groep moslims in Nederland [ook al zijn er ook
Nederlandse bekeerlingen]
Het is weer het aloude Westerse neerkijken op een cultuur,
die de hunne niet is.
Een religie, die de hunne niet is.
Ik vraag me af of Duyvestijn zich ook zo respectloos over het Christendom
of het Jodendom zou uitlaten:
Zou hij de religieuze gebeden van Joden betitelen als
''een soort van gymnastiek'' [5], de preek van de Rabbi als
''murmelen in een microfoon'' [6], het vasten tijdens Grote Verzoendag
[7], betitelen als ''hongerlijden'' ?[8]
De verontwaardiging zou niet van de lucht zijn en terecht.
Ik wed, dat de verontwaardiging over zijn schotschrift, nu het
om moslims gaat, een stuk minder groot is.
Maar bij mij wel
HET VUILNISBAK STUK NADER BEKEKEN/
GEBREK AAN BESCHAVING, WESTERS DEDAIN,
GEBREK AAN RESPECT VOOR GELOOFSBELEVING,
DENIGRERENDE TAAL
Voor iedereen lees en zichtbaar:
De tekst van Duyvestijn's vuilnisbakstuk:
''Het is Ramadan. Dat betekent hongerlijden. Maar zo moest ik dat niet zien. ‘Als je vast, voel je God in je stromen.’ Ik keek onwillekeurig naar boven, naar het systeemplafond in de Nasr moskee in de Celebesstraat, waar ik te gast was. Die dag had ik gevast.

We zaten in een hoek van de moskee. Ik was daar op uitnodiging van Ahmed Ben Yerrou, een jongerenwerker uit Oost. Hij maakte me wegwijs in de islam. Verderop zat een oudere man met een snorloze baard te murmelen in een microfoon. De mannen stonden en knielden als waren ze met een soort gymnastiek bezig. Vaak sloegen ze op hun hart en riepen ze dat Allah de akbarste was.

Daar zit het, zei mijn begeleider. ‘In je hart.’ Ik moest me niet zo focussen op al die regels, zei hij. Want dat was vooral mijn probleem met de islam. Dat continue zwaaien met dat vingertje. Alles was gegoten in regels en wetten die niet uit te leggen waren. Waarom ik bijvoorbeeld niet met een man mag kussen, kun je toch niet meer staande houden?

Al die regels zijn echter onwrikbaar. Valt niet aan te tornen. Je betwijfelt immers niet het woord van God. Hoe langer ik daar op dat oosterse tapijt zat, hoe benauwder ik me voelde. ‘Je kunt toch wel zelf nadenken’, flapte ik eruit. Enkele gelovigen draaiden zich om en mijn begeleider deed zijn hand op mijn onderarm, ten teken dat ik stil moest zijn.

Na een sobere, maar verlossende maaltijd in de gang van de moskee, stond ik buiten. Het was donker, toch dacht ik nog een vogel te horen fluiten. Ik keek naar de hemel. Wat zou het toch fijn zijn als God nu naar beneden komt om iedereen te vertellen dat het allemaal een poppenkast is die door mensenhersens bedacht is.

Ik haalde diep adem. Een seconde was het stil. Tot ik hard door tram 7 uit mijn dromen werd gerinkeld. De trambestuurder met een baard zwaaide naar me. Even dacht ik dat dat God was. In zijn blik zat iets geruststellends. Laat ze maar. Ze komen er wel achter.''

[9]

Gebrek aan beschaving:
Ten eerste:
''Ik keek onwillekeurig naar boven, naar het systeemplafond in de Nasr moskee in de Celebesstraat, waar ik te gast was.'' [10]
Manieren heeft Duyvestijn niet.
Hij wordt als GAST in een Moskee ontvangen [11] en iedereen
met een greintje beschaving zal, ongeacht zijn/haar affiniteit
met een geloof, tenminste met respect kijken naar/schrijven
over de mensen, die je gastvrijheid geboden hebben en
je deelgenoot maken van hun religieuze gevoelens.
Daarvan blijkt uit het stuk geen spoor.
Neen, het ridiculariseren van mensen hun diepste geloofs
gevoelens, dat is waar het Duyvestijn om te doen is! [12]
Westers Dedain/Gebrek aan invoelingsvermogen
Ten tweede:
''Het is Ramadan. Dat betekent hongerlijden.'' [13]
Duidelijk is, dat Duyvestijn geen enkele moeite gedaan
heeft, zich in te voelen in de beleving van de moslims
tijdens de Ramadan.
Het enige, dat op zijn krediet kan worden vermeld, is dat
hij de dag voorafgaande aan zijn bezoek aan de Moskee,
heeft gevast. [14]
Voor de rest is zijn houding ronduit minderwaardig
te noemen..
Iedereen, die niet gisteren van onder een steen is gekropen,
zal begrijpen, dat Vasten geen hongerlijden zonder betekenis
is, maar symbool staat voor iets belangrijks.
Iets Hogers.
Om dan zo denigrerend te praten over ''hongerlijden''
zonder je te verdiepen in de ware betekenis van Ramadan,
vind ik beneden peil.
Gebrek aan respect jegens moslims en Islam
Ten derde:
''Verderop zat een oudere man met een snorloze baard te murmelen in een microfoon. De mannen stonden en knielden als waren ze met een soort gymnastiek bezig. Vaak sloegen ze op hun hart en riepen ze dat Allah de akbarste was.'' [15]
Wat een gebrek aan respect.
In drie waardeloze zinnen laat Duyvestijn zich denigrerend
uit over gebedshoudingen, de preek van de Imam en de
voor moslims heilige uitroep
´´ALLAHU AKBAR´´ (God is groot!)
Ik vraag me af, waarom hij uberhaupt naar die Moskee
gegaan is, als hij zo´n gebrek aan respect voor de Islam heeft.
Zal hij zijn vodstuk ook aan al die gelovigen hebben laten
lezen, die dachten, dat hij een belangstellende gast was.
War zal zijn gastheer zich verraden gevoeld hebben, mocht
hij het stuk (16) gelezen hebben!
Geen respect voor een eredienst
Ten vierde
´´‘Je kunt toch wel zelf nadenken’, flapte ik eruit. Enkele gelovigen draaiden zich om en mijn begeleider deed zijn hand op mijn onderarm, ten teken dat ik stil moest zijn.´´ (17)
Weer zo´n bewijs van Westers dedain.
Niet alleen verstoort hij met zijn geleuter de eredienst/
concentratie van de gelovigen, op een Westers paternalistisch
gebrek aan beschavingstoontje, meent Duyvestijn met zijn
gebrabbel het recht te hebben, de ´´niet westerse´´ allochtoon
lastig te vallen met zijn eigen gebrek aan geloof.
Nou is dat gebrek aan geloof of whatever zijn zaak, zijn
gebrek aan respect en zijn typisch Westerse arrogantie niet. 
Het was terecht geweest als men hem, na deze ´´uitroep´´
(onder Ten vierde) uit de Moskee had verwijderd!
Zo gedraag je je in een Kerk, een Synagoge of een Tempel
toch ook niet.
Als de eredienst je niet bevalt, blijf dan weg en verstoor de
religieuze concentratie van anderen niet!
Gebrek aan respect/Gebrek aan respect
Ten vijfde
´´Wat zou het toch fijn zijn als God nu naar beneden komt om iedereen te vertellen dat het allemaal een poppenkast is die door mensenhersens bedacht is.´´ ¨(18)
Wat Duyvestijn van geloof wil vinden, is zijn zaak.
Gebrek aan respect, invoelingsvermogen, openlijke
grofheid en kennelijk meegaan met Islamofobie is
punt twee.
Dat is weerzinwekkend!
Een poppenkast.
De Ramadan en de Ramadanviering, die door meer dan
1 miljard mensen als heilig wordt gezien, een poppenkast
te noemen.
Wie denkt deze Westerse meneer wel niet, wie hij is!
BETEKENIS VAN RAMADAN
Het is aan Duyvestijn niet besteed, maar ingaan
op de ware betekenis van Ramadan is belangrijk
Voor Duyvestijn´s informatie en zijn andere Islamofobe
genoten
De betekenis van Ramadan is zuivering van de ziel
en gehoorzaamheid aan God.
Het is een van de vijf zuilen van de Islam.
Je oefent zelfdiscipline
En ook belangrijk is
Je leert hoe het is om honger te hebben en
dus solidair te zijn met mensen, die aan de ondergrens
van de samenleving zitten, vooral in Derde Wereldlanden.
(19)
DUYVESTIJN/´´HET WIJZENDE VINGERTJE´´
Duyvestijn blijkt nogal wat bezwaren te hebben tegen de Islam
Ik citeer
´´Want dat was vooral mijn probleem met de islam. Dat continue zwaaien met dat vingertje. Alles was gegoten in regels en wetten die niet uit te leggen waren. Waarom ik bijvoorbeeld niet met een man mag kussen, kun je toch niet meer staande houden?

Al die regels zijn echter onwrikbaar. Valt niet aan te tornen. Je betwijfelt immers niet het woord van God´´ (20)

Ik citeer
Kennelijk heeft Duyvestijn dus problemen met de Islam.
Dat is verder, nogmaals, zijn zaak.
Hij kan daar met geestelijken over praten.
Hij kan dat ook laten.
Maar dat is anders, dan je respectloos uitlaten over
de religieuze gevoelens van mensen, hun manier van bidden,
hun geloofsregels.
Bovendien
Over welk ´´wijzend vingertje´´ heeft hij het.
Hebben het Christendom, Jodendom en/of andere religies
dat ook niet.
Bij andere religies zijn toch ook richtlijnen.
Neen, zijn eenzijdige focus op de Islam wijst op 
Islamofobie.
Zijn denigrerende houding jegens 1 miljard moslims
over de hele wereld, op Westerse arrogantie.
EPILOOG
Islamofobie, Westerse arrogantie, gebrek aan respect
voor gelovigen, die voornamelijk niet westerse allochtonen zijn,
het ridiculariseren van hun manier van bidden, preken en
Vasten, die Duyvestijn ´´poppenkast´´ (21) noemt, het
misbruiken van gastvrijheid om een vodstuk te schrijven.
Het is weerzinwekkend.
Walgelijk.
Het laat maar een ding zien
Gebrek aan beschaving, neo kolonialisme, Westers
superioriteitsgevoel.
Een schande, dat dergelijke rommel in een blad
¨(Stadsblad de Echo) wordt gepubliceerd.
Ik ga ze hierover zeker aanschrijven.
Waarom aandacht besteed aan dergelijke rommel
(22)
Omdat het onderdeel is van het racisme, xenofobie en
de Islamofobie in Nederland, dat steeds angstaanjagendere
vormen aanneemt.
En dat moet met kracht worden bestreden.
BY ANY MEANS NECESSARY! (23)
Astrid Essed
NOTEN
(1)
MELDPUNT ISLAMOFOBIE PUBLICEERT HEFTIG RAPPORT
27 NOVEMBER 2015
RAPPORT MELDPUNT ISLAMOFOBIE
PERIODE JANUARI-JUNI 2015
ANNE FRANK STICHTING
ISLAMOFOBIE NEEMT TOE, TOENAME EXTREEM-RECHTS
STRAATACTIVISME, RADICALER WORDENDE PVV
MONITOR RACISME EN EXTREMISME, ACHTSTE RAPPORTAGE
ISLAMOFOBIE NEEMT TOE IN DEN HAAG
24 MEI 2016
ISLAMOFOBIE
ZIE MIJN WEBSITE
(2)
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(3)
OEIGOEREN
WIKIPEDIA
UYGHURS
DE WERELD MORGEN.BE
OEIGOEREN BLIJVEN ONDERDRUKTE MINDERHEID
24 JULI 2015
(4)
WIKIPEDIA
RAMADAN
(5)
´´De mannen stonden en knielden als waren ze met een soort gymnastiek bezig. ´´
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(6)
´´Verderop zat een oudere man met een snorloze baard te murmelen in een microfoon.´´
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(7)
WIKIPEDIA
JOM KIPOER
(8)
`´Het is Ramadan. Dat betekent hongerlijden. ´´
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(9)
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(10)
''Ik keek onwillekeurig naar boven, naar het systeemplafond in de Nasr moskee in de Celebesstraat, waar ik te gast was.'' [10]
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(11)
´´Ik keek onwillekeurig naar boven, naar het systeemplafond in de Nasr moskee in de Celebesstraat, waar ik te gast was.´´
......
.......
´´We zaten in een hoek van de moskee. Ik was daar op uitnodiging van Ahmed Ben Yerrou, een jongerenwerker uit Oost. ´´
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(12)
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(13)
''Het is Ramadan. Dat betekent hongerlijden.'' 
AMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(14)
´´Die dag had ik gevast.´´
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(15)
''Verderop zat een oudere man met een snorloze baard te murmelen in een microfoon. De mannen stonden en knielden als waren ze met een soort gymnastiek bezig. Vaak sloegen ze op hun hart en riepen ze dat Allah de akbarste was.'' 
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(16)
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(17)
´´´´‘Je kunt toch wel zelf nadenken’, flapte ik eruit. Enkele gelovigen draaiden zich om en mijn begeleider deed zijn hand op mijn onderarm, ten teken dat ik stil moest zijn.´´
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(18)
´´´´Wat zou het toch fijn zijn als God nu naar beneden komt om iedereen te vertellen dat het allemaal een poppenkast is die door mensenhersens bedacht is.´´ 
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(19)
REDENEN VOOR HET VASTEN TIJDENS DE RAMADAN
´´
  • Het vasten ziet men als een vorm van zuivering van de ziel en gehoorzaamheid aan God.
  • Het vasten is een van de vijf zuilen van de islam en is dus verplicht.
  • Het is mogelijk door het vasten zelfdiscipline te ontwikkelen.
  • Het vasten laat voelen hoe het is om honger te hebben.
  • Het vasten is een manier om aan zwakheden in het karakter te werken.´´
  • WIKIPEDIA
BRON
WIKIPEDIA
RAMADAN
(20)
´´Want dat was vooral mijn probleem met de islam. Dat continue zwaaien met dat vingertje. Alles was gegoten in regels en wetten die niet uit te leggen waren. Waarom ik bijvoorbeeld niet met een man mag kussen, kun je toch niet meer staande houden?

Al die regels zijn echter onwrikbaar. Valt niet aan te tornen. Je betwijfelt immers niet het woord van God´´

RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(21)
´´Wat zou het toch fijn zijn als God nu naar beneden komt om iedereen te vertellen dat het allemaal een poppenkast is die door mensenhersens bedacht is.´´
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(22)
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016
(23)
´´BY ANY MEANS NECESSARY´´
AFGELEID VAN DE UITSPRAAK VAN MALCOLM X
”We declare our right on this earth….to be a human being, to be respected as a
human being, to be given the rights of a human being, in this society, on this
earth, in this day, which we intend to bring into existence by any means necessary”
MALCOLM X
 
RAMADAN ZONDER GOD
STADSBLAD DE ECHO
MARCEL DUYVESTIJN
8 JUNI 2016

Het is Ramadan. Dat betekent hongerlijden. Maar zo moest ik dat niet zien. ‘Als je vast, voel je God in je stromen.’ Ik keek onwillekeurig naar boven, naar het systeemplafond in de Nasr moskee in de Celebesstraat, waar ik te gast was. Die dag had ik gevast.

We zaten in een hoek van de moskee. Ik was daar op uitnodiging van Ahmed Ben Yerrou, een jongerenwerker uit Oost. Hij maakte me wegwijs in de islam. Verderop zat een oudere man met een snorloze baard te murmelen in een microfoon. De mannen stonden en knie

Al die regels zijn echter onwrikbaar. Valt niet aan te tornen. Je betwijfelt immers niet het woord van God. Hoe langer ik daar op dat oosterse tapijt zat, hoe benauwder ik me voelde. ‘Je kunt toch wel zelf nadenken’, flapte ik eruit. Enkele gelovigen draaiden zich om en mijn begeleider deed zijn hand op mijn onderarm, ten teken dat ik stil moest zijn.

Na een sobere, maar verlossende maaltijd in de gang van de moskee, stond ik buiten. Het was donker, toch dacht ik nog een vogel te horen fluiten. Ik keek naar de hemel. Wat zou het toch fijn zijn als God nu naar beneden komt om iedereen te vertellen dat het allemaal een poppenkast is die door mensenhersens bedacht is.

Ik haalde diep adem. Een seconde was het stil. Tot ik hard door tram 7 uit mijn dromen werd gerinkeld. De trambestuurder met een baard zwaaide naar me. Even dacht ik dat dat God was. In zijn blik zat iets geruststellends. Laat ze maar. Ze komen er wel achter.

Meer van Astrid Essed