Opgepakt voor knagen aan wortel

Sunday 9 April 2006 01:54 | Truthseeker | 1869 keer bekeken | 0 reacties | 0 x aanbevolen

EINDHOVEN - Hij voelt zich behandeld als een terrorist. Hossein Ghazi werd woensdag uit de trein geplukt. Waarom?

Hij knaagde tevreden aan een wortel in de trein. Hossein Ghazi (41) had een sollicitatiegesprek achter de rug en was op weg naar huis. Met een geldig kaartje op zak belandde hij in de cel van de spoorwegpolitie.


De man die zijn vaderland Iran ontvluchtte en zich op uitnodiging van Nederland in Eindhoven vestigde, stapte woensdagavond in Leiden op de trein. Geen plek om te zitten. Dus ging hij staan. Met die wortel in zijn hand.


Binnen een minuut stonden twee conducteurs en een spoorwegagente voor zijn neus. Of hij een kaartje had. Had Hossein. Van Leiden via Schiphol naar zijn woonplaats. Precies zoals de kaartjesmeneer had aanbevolen.


Maar Hossein mocht van de conducteurs niet via Schiphol naar Eindhoven treinen. Want dat kón helemaal niet. Hossein loog. Zeiden de conducteurs, die hem om zijn identificatie vroegen. Hossein aarzelde, want wat had hij misdaan? Toen hem na bestudering van zijn identificatiebewijs gevraagd werd waar hij vandaan kwam, antwoordde hij ‘Nederland’. Want Hossein ís, sinds zijn naturalisatie, een trotse Nederlander. Al elf jaar.


Dat antwoord beviel de conducteurs en de agente niet zo. Hij werd meegenomen. Opgesloten in de cel van de spoorwegpolitie in Schiphol. Hossein, die had gesolliciteerd naar een baan als reisleider, voelde zich behandeld als een terrorist.

Het wachten was op de officier van justitie. Die liet Hossein meteen vrij. Hij had gelijk gehad: het traject Leiden-Eindhoven kan inderdaad bereisd worden via Schiphol. Ook de spoorwegpolitie erkent inmiddels dat het ‘prettig zou zijn als conducteurs de juiste kennis hebben over treintrajecten’.

Máár, zeggen ze bij de politie, de aanhouding was tóch terecht. Had Hossein Ghazi maar meteen moeten zeggen waar hij vandaan kwam.

Bron: Algemeen Dagblad

 Quote

Noem mij bij mijn diepste naam Mijn moeder is mijn naam vergeten, mijn kind weet nog niet hoe ik heet. Hoe moet ik mij geborgen weten? Noem mij, bevestig mijn bestaan, laat mijn naam zijn als een keten. Noem mij, noem mij, spreek mij aan, o, noem mij bij mijn diepste naam. Voor wie ik liefheb, wil ik heten.
dichter zonder naam