Crisisdebat.

Monday 30 March 2009 18:44 | Wouter ter Heide. | 2358 keer bekeken | 2 reacties | 0 x aanbevolen
Het kamerdebat over het crisisakkoord was het zoveelste bewijs van de juistheid van het gezegde ‘de honden blaffen, de karavaan trekt verder’. Zo langzamerhand wordt het dan ook duidelijk dat met geblaf de karavaan niet te stoppen is. Dáárvoor zal op Het Binnenhof het besef moeten doordringen dat de eindbestemming bereikt is, dus dat verder trekken en blaffen pure energieverspilling is. Energie die hard nodig is voor de ombouw van onze planeet van een partijpolitiek en economisch strijdtoneel, waar het recht van de sterkste koning kraait, naar een leefbare en rechtvaardige verblijfplaats voor een ieder. Het ultieme politieke doel dat anno 2009 realiteit moet kunnen worden dankzij onze ongeëvenaarde know how op elk terrein en de wereldwijd onderschreven rechten van de mens. Om dit in een vruchtbaar en rechtvaardig mondiaal beleid te gieten, zullen wij ons moeten focussen op de ombouw van de VN van een organisatie van regeringen die primair hun nationale belangen verdedigen, naar een volkerenorganisatie met bovennationale bevoegdheden. Voor die broodnodige ombouw biedt artikel 109 van het VN-Handvest alle mogelijkheid. Hoewel het niet in het regeerakkoord staat, zou onze regering daar - als VN-lid - het initiatief toe kunnen nemen. Waarbij er van uitgegaan mag worden, dat dat baanbrekende initiatief kamerbreed zal worden gesteund. En wel met overdonderend applaus in plaats van geblaf.
Bron: de Stentor 27 maart

Reacties

    Nee.

    Tuesday 31 March 2009 13:49 | Vincent Brunott |

    Artikel 109 van het VN-handvest is niet democratisch tot stand gekomen en nu stel je voor om onze parlementen, die door de internationale markt worden gedomineerd en daardoor al evenmin democratisch zijn, dat artikel te laten gebruiken om tot een soort wereldregering te komen.

    Het resultaat zou onvermijdelijk zijn dat het internationale bedrijfsleven, dat graag de handen vrij heeft om overal ter wereld te kunnen doen en laten wat het wil, nog meer in de melk te brokkelen krijgt en waar dat toe leidt kun je overal om je heen waarnemen.

    Mensenrechten bestaan op papier, zijn niet democratisch tot stand gekomen en dienen vooral om in te kunnen grijpen in alles wat niet strookt met westerse financiëel-economische belangen. En dat gebeurt zonder enig respect voor andere culturen.   

    En wat die zogenaamde ongeëvenaarde know how betreft: Ja, wetenschappers zijn knap. Toch komen ze nauwelijks verder dan een soort kruiswoordpuzzelkennis, alleen wat ingewikkelder, bijvoorbeeld als het gaat om kennis van de genen. Maar van wat een mens werkelijk is (absoluut geen computer met de hersens als vaste schijf) begrijpen  wetenschappers bijna niets zolang ze het leven zien als een machine. Zoek maar eens uit waar een bedrijf als Monsanto met behulp van vele wetenschappers en zijn know how van genetische manipulatie mee bezig is. Hpolie heeft een zeldzaam goede documentaire over Monsanto op deze site geplaatst. En dat is dan maar één van de zeer vele voorbeelden.

    Goethe kwam met 'Faust'. Een werk waarin de verleiding tot hoogmoed van briljante wetenschappers prachtig wordt beschreven. Tot nog toe is er aan die arrogantie weinig veranderd.

    Er zijn mensen die heilig geloven in het heil dat een (soort van) wereldregering ons zou kunnen brengen. Dat mag. Maar niet zonder de wereldbevolking daar grondig over te raadplegen. En ik zeg al vast: Nee!

    you took the words right out of my mouth

    Tuesday 31 March 2009 14:54 | Frank |

    NEE!!