Integriteit.

Tuesday 10 December 2013 11:23 | Wouter ter Heide. | 7219 keer bekeken | 1 reactie | 0 x aanbevolen

 Aangezien integriteit niet af te dwingen is, je bent integer of je bent het niet, is tegen aantasting van integriteit geen ‘juridisch’ kruit gewassen. Judith Merkies heeft dat op pijnlijke wijze ervaren. Zij heeft immers de ideële strijd met Hans Spekman over de aantasting van haar eer verloren! Niet omdat ze ongelijk heeft, maar omdat het juridische wapen waar ze voor gekozen heeft, het kort geding, totaal ongeschikt is voor eerherstel. Die ongeschiktheid bleek zonneklaar uit de onderbouwing van het gerechtelijk vonnis: “Het niet hebben van een dikke huid”. Hoe verzin je het! Hoezo Nederland een rechtsstaat? 

Bron: Diverse media.

Reacties

    Re: De integriteit van Judith Merkies

    Tuesday 10 December 2013 14:48 | Vincent Brunott |

    Judith Merkies ontving voor haar werk als europarlementariër geheel legaal een riante dagvergoeding. De afspraak met de PvdA was dat ze een deel daarvan jaarlijks in de partijkas zou storten. Ze deed dit pas na vier jaar en dat, naar het schijnt, onder druk van partijgenoten.

    Die dagvergoeding zou ze hebben besteed aan een een pied-a-terre en daardoor niet eerder het afgesproken deel aan de PvdA hebben afgedragen.

    Daarom oordeelde de rechter dat ze niet moest klagen over aantasting van haar integriteit en dat ze dus maar 'een wat dikkere huid' moest hebben. Ook zat in het vonnis besloten dat ze een voorbeeldfunctie vervult (in mijn ogen een onzinnig argument) en dat aan haar integriteit daarom strengere eisen werden gesteld dan aan die van 'gewone burgers'. 

    Ik heb niets met partijpolitiek, voorbeeldfuncties en een centraal geregeerd Europa maar als je de achtergrond van deze zaak een beetje onderzoekt (niet dat het echt interessant is maar goed) kan je onmogelijk beweren dat Judith Merkies brandschoon is...

 Quote

"Het kan mij niet schelen om een ‚??komplot-theoreticus‚?? te worden genoemd.... door diegenen die ‚??Toevaligheids-theoretici‚?? worden genoemd."
John Judge