De sterrenmaker

Wednesday 28 March 2007 23:00 | louise | 4017 keer bekeken | 2 reacties | 0 x aanbevolen

Onlangs vond ik in een antiquariaat een aantal wetenschappelijke bladen uit de jaren 20 waarin fantasierijke beelden van de toekomst worden geschetst. De futuristische vliegtuigen van toen hadden hele stapels vleugels boven elkaar; aangezien dubbeldekkers destijds voordelen leken te hebben boven enkeledekkers, vond de tekenaar dat het nog geavanceerder zou zijn om met een soort louvredeurtjes de lucht in te gaan. Zo is het ook met de kwantumtheorieën nu: De kwantummechanica is een HIP geworden.
De meeste mensen gebruiken deze theorie bijna zonder erbij na te denken. Er wordt volop gespeculeerd en het woord ''Kwamtumveld'' is een begrip geworden voor bijna alles wat moeilijk te begrijpen valt.


De gemiddelde kwantummechanicus is echter niet filosofischer ingesteld dan de gemiddelde automonteur. Maar veel nadenkende wetenschappers na Einstein vinden de theorie spookachtig en twijfelen eraan of we er wel een goed beeld van hebben. Het zou inderdaad kunnen zijn dat onze huidige interpretatie van de kwantumtheorie net zo primitief is als de Babylonische kennis van zonsverduistering: de voorspellingen zijn bruikbaar, maar we begrijpen ze niet echt.
Enkelen van de verbluffende paradoxen van de kwamtumwereld laten zich verduidelijken aan de hand van een idee dat bekend is uit de sciencefiction: parallelwerelden.
Een voorbeeld is de klassieke roman 'Star Maker" van Olaf Stapledon. "'De sterrenmaker'' houdt zich bezig met het scheppen van heelallen, en bij een van zijn meer geavanceerde scheppingen, deed een wezen dat voor verschillende handelwijzen kwam te staan, ze allemaal tegelijk, waardoor er vele afzonderlijke geschiedenissen van de kosmos ontstonden. Aangezien bij elke evolutionaire reeks van kosmos vele wezens betrokken waren, en elk voortdurend met vele mogelijke beslissingen te maken had, en de combinaties van al deze beslissingen ontelbaar waren, ontvouwde zich uit elk moment een oneindig aantal afzonderlijke heelallen.
In eerste instantie lijkt het idee van parallelle werelden te mysterieus om praktische implicaties te hebben. Maar het biedt wel degelijk de mogelijkheid om een compleet nieuw soort computer te ontwerpen; de kwantumcomputer! Deze zou de beperkingen van de snelste digital processors overstijgen door de rekenlast feitelijk over een bijna oneindig aantal parallelle universa te verdelen.


In de 20 eeuw hebben we geleerd dat de materiele wereld uit atomen bestaat. In de 21 eeuw staan we voor de uitdaging om het eigenlijke strijdtoneel te begrijpen, de essentie van ruimte en tijd. Nieuwe inzichten moeten duidelijk maken hoe ons heelal is begonnen en of er meer zijn.Op een meer aards niveau zouden daarbij nieuwe energiebronnen aan het licht kunnen komen die latent in de ruimte zelf aanwezig zijn.
Een vis is zich waarschijnlijk nauwelijks bewust van het medium waarin hij rondzwemt; hij heeft ook het intellectuele vermogen niet om te begrijpen dat water uit gekoppelde atomen waterstof en zuurstof bestaat, die elk uit nog kleinere deeltjes zijn opgebouwd. Het is ook denkbaar dat het menselijk brein op zichzelf niet in staat is om de microstructuur van lege ruimte te bevatten. De ideeën van extra dimensies, snaren en dergelijke zullen deze eeuw de nodige wetenschappelijke aandacht trekken.
Het is duidelijk dat wij alleen in thermen van postulaten kunnen spreken van parallelle werelden, tijdlussen en hogere dimensies en dat de wetenschap daar zich nog in de experimentele fase bevindt. Maar juist deze postulaten zullen straks werkelijk dingen over de wereld om ons heen gaan verklaren die nu nog raadselachtig lijken; waarom protonen, elektronen en andere subatomaire deeltjes eigenlijk bestaan, en waarom zij aan bepaalde wetten en krachten onderhevig zijn.
Dat kan een theorie van onverwachte dingen opleveren:op kleine schaal maar ook wat de uitdijing van het heelal betreft.
Misschien zullen we het idee van het tijdreizen wellicht wat kunnen concretiseren en zullen ook begrijpen dat wij de sterremakers zijn.


Bron: luisa
Externe link: http://www.yayabla.nl

Reacties

    hoogdravende antropocentrische denkwijze

    Thursday 29 March 2007 15:10 | louise |

    Onlangs kreeg ik via e-mail een een persoonlijk berichtje van een lezer als reactie op mijn artikel. De tegenwerping hoort volgens mij thuis hier op de reactiepagina. of ben ik te antropocentrisch?

    beste Luisa,

    Waarom ik reageer op jouw artikel is om het volgende: Jouw stelling dat de mens ''sterrenmaker'' zou zijn, getuigd van al te hoogdravende antropocentrische denkwijze.

    Het doet denken aan de stelling van secularisten en zogenaamde humanisten: ‘De mens is de maat van alle dingen’ Deze delen de opvatting dat de mens het centrum van de kosmos vormt. Nonsens, dat zijn filosofische illusies want zeg nou eerlijk, wanneer doen we als mens zijnde belangeloos en puur iets goeds voor de natuur, voor de komos. Er spelen altijd eigen belangen en andere dingen mee die oneigenlijk genoemd kunnen worden.

    Ik zou zeggen: Wordt het niet tijd dat we in de Laws of Nature gaan geloven i.p.v The Law of Attraction of andere utopieën en ideologieën?



    Jos Mees

    Law of Attraction

    Thursday 29 March 2007 18:11 | louise |

    Law of Attraction of de wet van aantrekking/afstoting kracht gebaseerd op het principe van de dualiteit ( geen dualisme) is een universele wet, vergelijkbaar met de Wet van de zwaartekracht kortweg LOA genoemd. Het is de tweede wet van Newton. Deze wet beschrijft de de aantrekkingskracht tussen twee massa's op een zekere afstand van elkaar. Derhalve is deze wet net zo wetenschappelijk als de Gravitatiewet en als zodanig geen utopie of ideologie.


    Mijn stelling dat de mens ''sterrenmaker'' is, zal ik nog verduidelijken in een volgende artikel. Als je onder secularisten en zogenaamde humanisten''soms de Platonisten verstaat, dan kan ik je verzekeren dat ik het Platonisme als een afgesloten hoofdstuk zie: de Idee, de Abstractie. Het Ene bestaat niet meer. Ik zie eerder een terugkeer ''Zu den Sachen selbst''naar de Holistische werkelijkheid. En de mens als kruispunt van hemel en aarde, gebalanceerd tussen verleden en toekomst en co-existerend in het hier en nu!

 Quote

Laws alone can not secure freedom of expression; in order that every man present his views without penalty there must be spirit of tolerance in the entire population
Albert Einstein