Vrede vereist herinterpretatie Wende.

Thursday 15 November 2007 22:31 | Wouter ter Heide. | 2957 keer bekeken | 0 reacties | 0 x aanbevolen

In zijn toespraak afgelopen dinsdag (13 november) in de plenaire vergadering van het Europees Parlement in Straatsburg, pleitte president Sarkozy voor een grotere militaire rol van de Europese Unie, om van Europa een factor voor vrede en evenwicht te maken. Volgens mij is dat enkel mogelijk door herinterpretatie van de Wende. De val van de Muur in ’89, die destijds zorgde voor een geweldig enthousiasme en de hoop voedde op een beter wereld. Helaas is de politiek, met name de Europese, verkeert omgegaan met die hoop, waardoor twijfel zich van de Europese samenleving meester heeft gemaakt. Daardoor vieren fatalisme en pessimisme momenteel alom hoogtij, waarvan de afwijzing van de Europese Grondwet door Frankrijk en Nederland een teken is.
Deze negatieve trend is enkel te keren via herinterpretatie van de Wende. En wel door dit keerpunt in de Oost-West verhoudingen te zien als de overstap van de Koude Oorlog(-strein) in de Warme Vrede(-strein), met als eindbestemming het VN-station. Daarvoor zal dat gezamenlijk eindstation wel eerst met vereende krachten grondig verbouwd moeten worden, omdat de Europese vredestrein daar anders nooit zal kunnen binnenlopen.
Met andere woorden, om de hoop die in ’89 de wereld overspoelde met terugwerkende kracht handen en voeten te geven, zou de EU de reorganisatie van de Verenigde Naties tot speerpunt van haar Europese buitenlandse beleid moeten maken. Met het terzijde schuiven van de partijpolitieke verschillen, zou Den Haag daartoe het initiatief kunnen nemen, door zich sterk te maken voor het adequaat vertalen van de nota ‘Naar een menswaardig bestaan’ van minister Verhagen. Uiteraard zullen de drie regeringspartijen daarvoor allereerst de motie die zij deze week (13 november) tegen de nota hebben ingediend moeten intrekken.
 

Bron: Spits 14 november, NRC Handelsblad 14 november.

 Quote

Onze diepste angst is niet dat we niet goed genoeg zijn. Onze diepste angst is dat we grenzeloos krachtig zijn. Het is ons eigen licht en niet onze duisternis, die ons afschrikt. We vragen ons af: "Wie ben ik om briljant te zijn?" In feite is de vraag - Wie ben je om dat niet te zijn? Je dient de wereld niet door jezelf klein te houden. Er wordt geen licht verspreid als de mensen om je heen hun zekerheid ontlenen aan jouw kleinheid. En als we onszelf in onze eigen kracht tonen, geven we anderen mensen onbewust toelating hetzelfde te doen.
Nelson Mandela